W ten sposób Barbados zerwał ostatnie więzi łączące go z Wielką Brytanią. Pierwsi Brytyjczycy dotarli na tę położoną na Oceanie Atlantyckim wyspę w 1625 roku - i od tamtego czasu, aż do 1966 roku Barbados pozostawał brytyjską kolonią. Po ogłoszeniu niepodległości kraj pozostał połączony z Wielką Brytanią unią personalną - królowa Elżbieta II nadal była głową tego państwa.

W ceremonii ogłoszenia republiki na Barbadosie brał udział brytyjski następca tronu, książę Karol.

Czytaj więcej

Barbados usuwa pomnik brytyjskiego admirała

Pierwszą w historii prezydent Barbadosu została Sandra Mason, była gubernator generalna wyspy.

- Postawmy kropkę na tej kolonialnej stronie - mówił w czasie ceremonii Winston Farrell, poeta z Barbadosu. - Chodzi o nas, dorastających wśród pól trzcinowych, odzyskujących naszą historię - dodał.

1625

Od tego roku Barbados był brytyjską kolonią

"Dziś jest ta noc!" - napisał na pierwszej stronie lokalny dziennik "Barbados' Daily Nation".

Niektórzy zwolennicy zerwania z brytyjską monarchią na Barbadosie domagają się obecnie wypłaty przez Wielką Brytanię rekompensat za wieki niewolnictwa na wyspie. Brytyjczycy wykorzystywali na Barbadosie niewolników na plantacjach tytoniu, bawełny i trzciny cukrowej. Między 1627 a 1833 rokiem na wyspę przybyło ok. 600 tys. niewolników z Afryki.

Barbados, mimo detronizacji Elżbiety II, pozostanie częścią Commonwealthu, brytyjskiej wspólnoty narodów, skupiającej 54 państwa grupy łączącej byłe brytyjskie kolonie.

Przed Barbadosem państwem, który zdetronizował Elżbietę II był położony na Oceanie Indyjskim Mauritius, który stał się republiką w 1992 roku.