Antoni Słonimski, którego kolejna rocznica śmierci mija 4 lipca, jest dziś na ogół pamiętany jako dostojny bywalec kawiarni literackich i patron ideowy liberalnej inteligencji. Ale zanim dopracował się takiego wizerunku, w dwudziestoleciu międzywojennym znany był z piekielnie ostrych felietonów, tocząc przez całe lata 20. i 30. różnorakie publicystyczne boje. Był też, jak na utalentowanego człowieka przystało, niezwykle arogancki. Tym bardziej więc rozwścieczał nieporównywalnie mniej błyskotliwych oponentów.