Klasyczne planszówki wymagają od graczy umiejętności przygotowywania i wdrażania strategii mających prowadzić do zwycięstwa. W niektórych tytułach przydaje się też szczęście (chociażby przy rzucie kością), w innych wiedza z wielu różnych dziedzin. Od czasu do czasu pojawiają się produkcje stricte zręcznościowe, w których najważniejsze są talenty manualne graczy. Dobrym przykładem japońskie „Patyko”.

Nie zdziwiłbym się, gdyby gra powstała podczas wizyty autorów w tokijskiej czy jokohamskiej restauracji, gdzie długo czeka się na posiłek, a pałeczki pojawiają się od razu. Najważniejsze są tu bowiem drewniane patyczki, które w sile 20 sztuk zajmują znaczną część pudełka. Uczestnicy zabawy – od dwóch do ośmiu osób – zasiadają w kręgu i próbują utrzymać patyczki pomiędzy palcami, własnymi i współgraczy. Im więcej patyczków uda się utrzymać, tym lepiej!