Nie ruszają z posad bryły świata”, pisze na okładce wydawca o felietonach Marka Hłaski. Kłopot w tym, że w tomie zbierającym felietonistykę autora „Pięknych dwudziestoletnich” prawie nie ma „czystych” felietonów. Włączono tu teksty publicystyczne, w których autor markuje poparcie dla polityki partii, streszcza książki i filmy albo radośnie zwalcza chuligaństwo. A przecież zna język felietonisty: „gdyby nareszcie mogły ubrać swoje sukienki te wszystkie otyłe kobiety grające mężczyzn w polskich filmach”, marzy przy okazji dewastowania roboty mistrzów kamery.