Fragment książki Stephena Dando-Collinsa „Kaligula. Korzenie szaleństwa u władzy”, w przekładzie Joanny Rumińskiej-Pietrzyk, która ukazała się nakładem wydawnictwa Znak Horyzont, Kraków 2026

Latem 39 r. Kaligula kazał wznieść olbrzymi most pływający przez zatokę między Puteoli (dzisiejszym Pozzuoli) – ówczesnym głównym portem handlowym zachodniego wybrzeża Italii – a nadmorską miejscowością, którą mogły być: Misenum, baza floty; Bauli, gdzie znajdowała się willa siostry Kaliguli Agrypiny; albo Baiae (Baje), ekskluzywny kurort z licznymi rezydencjami rzymskiej elity, w tym samego cesarza. Źródła starożytne podają trzy różne warianty lokalizacji, z epizodu z udziałem Heroda Antypasa i jego żony Herodiady, do którego jeszcze wrócimy, wiadomo jednak, że Kaligula lato tamtego roku spędzał w cesarskiej willi nadmorskiej w Bajach, które Swetoniusz wskazuje jako południowy kraniec mostu.