– Tworząc „Gen wolności”, nie miałem ambicji, że powinien być wybitny, myślałem o nim raczej jako o spektaklu potrzebnym – mówi Łukasz Matecki (na zdjęciu podczas jednego ze spektakli).
Zastrzeliłeś mnie tym pytaniem. Nie, chyba nie mam się za typowego aktora. Choć widzę w sobie takie cechy, chęć grania jest w każdym z aktorów. Nietypowa jest u mnie chyba hierarchia celów. Widziałem u wielu kolegów, jeszcze w szkole, że priorytetem jest dla nich sam udział w widowisku. Bez względu na to, co ze sceny mówią. Ja im tej pasji nawet zazdroszczę. Mnie stanie na scenie nie wystarczy, a bez powodu nawet żenuje. Choć długo trwało, nim to sobie uzmysłowiłem. To mi nawet przeszkadzało. Ale kiedy to sobie uświadomiłem, zacząłem z tego korzystać.
Skorzystaj z promocji wakacyjnej i zyskaj dodatkowe drukowane magazyny: Nauka i Historia.
Twoje rzetelne i obiektywne źródło najważniejszych informacji z Polski i ze świata.
Promocja dotyczy subskrypcji RP.PL na rok.
