4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Dokument, który otworzył drzwi do pojednania
To, co dzisiaj wydaje nam się oczywistością, nie wzbudzającą większych emocji, w dwóch posoborowych dekadach było nowością, niekiedy zaskakującą, a temat judaizmu był tylko niewielkim fragmentem wszechobecnych w Kościele soborowych zmian, których znakiem rozpoznawczym był dialog.
Widok ogólny na przybycie papieża Jana XXIII do Bazyliki Świętego Piotra w Watykanie, podczas mszy inauguracyjnej pierwszej sesji II Soboru Powszechnego Watykańskiego, czyli Soboru Watykańskiego II, 11 października 1962 r.
60 lat temu, 28 października 1965 r. 2221 ojców Soboru Watykańskiego II, zaakceptowało, przy 88 głosach sprzeciwu, treść „Deklaracji o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich”, nazywaną od jej pierwszych słów – „Nostra Aetate” (w naszej epoce). Częścią dokumentu był rozdział poświęcony Żydom, radykalnie zmieniający w przestrzeni kościelnej obraz tej społeczności. Co było jego treścią: zauważenie więzi chrześcijaństwa z religią Żydów, znaczenie Starego Przymierza, żydowska narodowość Jezusa, Maryi i Apostołów, odrzucenie oskarżeń o bogobójstwo i przekazu o Żydach odtrąconych i przeklętych przez Boga. Nakazywano dbałość, aby „katecheza i głoszenie Słowa Bożego” były zgodne z „prawdą ewangeliczną i z duchem Chrystusowym”. Potępiano prześladowania, opłakiwano przejawy antysemityzmu, zalecano „obustronne poznanie się”, studia, rozmowy. Taki przekaz wzmacniały i uzupełniały kolejne dokumenty Stolicy Apostolskiej na temat „Wskazówek dotyczących realizacji »Nostra Aetate«" (1974 r.) i „Właściwego przedstawiania Żydów i judaizmu w nauczaniu i katechezie” (1985 r.).
Pozostało jeszcze 95% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
