Aleksander Kwaśniewski to unikat w najnowszej historii politycznej naszego kraju. Człowiek, który sprawując urząd prezydenta RP, osiągnął poziom popularności nieosiągalny dla innych polityków. Potrafił zaskarbić sobie sympatię klasy ludowej i przedstawicieli elit. Papież Jan Paweł II zaprosił go do wspólnej przejażdżki papamobile. Za komunizm przepraszał w taki sposób, że można było mieć poczucie, że na dobrą sprawę nie miał z nim nic wspólnego. Z wyników referendum akcesyjnego do UE wiosną 2003 r. cieszył się tak przekonująco, jakby całe życie pracował na rzecz integracji Polski ze strukturami europejskimi. Co tu kryć, politycznej zręczności mógłby nauczać na najznakomitszych uczelniach świata.