Wnowym zbiorze Adama Wagi znajdziemy, jak zwykle u tego poety, reprezentacje wierszy filozoficznych, zgłębiających zasadnicze trudności związane z naszym przeznaczeniem. Poeta z konsekwencją, z tomu na tom, formułuje egzystencjalne pytania i szuka dla nich odpowiedzi w księgach mądrościowych. Biblia i mitologia są nieustanną inspiracją mającą pomóc rozwikłać paradoksy istnienia.

Autor „Ułomków” kreśli obraz człowieka odwracającego się od tradycji, który zerwał związki z wiedzą, jaką gwarantowało nieustanne przemyśliwanie przeszłości. Brak mu orientacji i punktów odniesienia. Poeta eksploruje w swoich wersach znane toposy i biografie, pokazując fiasko człowieka w starciu z kwestiami, których zrozumienie nie daje poczucia satysfakcji. Normy naszego zachowania budzą sporo wątpliwości. Wiara w znacznym stopniu zdewaluowała się, nie łączy ludzi we wspólnotę poszukujących. Wątpliwości rodzi nasza apatia wobec spraw najistotniejszych. Adam Waga to poeta dobrze osadzony we frazach biblijnych, traktujący je jako szanse na nadanie życiu odpowiedniego ciężaru i treści. Ubolewający nad spłaszczaniem przesłań tradycji wielkich tekstów. Widzący byle jakie działanie poprzedzone regresem myślenia. Zwraca naszą uwagę na dzisiejsze transfery powierzchownych myśli.