Jerzy Nowosielski (1923–2011), jeden z najoryginalniejszych polskich artystów, w swojej twórczości rozpiętej „pomiędzy świętością ikony a cielesnością materii” łączył sztukę Wschodu i Zachodu. W 1956 roku reprezentował sztukę polską na 28. Biennale Sztuki w Wenecji, trzy lata później na Biennale w São Paulo. Stworzył ponad 1,5 tys. obrazów i kilka tysięcy rysunków. Jednak sztuka Nowosielskiego nie tylko wzbudzała zachwyty, ale i kontrowersje. Lubił zmienność – zarówno jeśli chodzi o formę, jak i o temat.