Zwalnia się od podatku m.in. usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze/lekarza i lekarza dentystę (zob. art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 lit. a ustawy o VAT).
Przez wiele lat w interpretacjach i orzecznictwie przyjmowano, że nie jest możliwe zastosowanie tego zwolnienia do usług opieki medycznej świadczonej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (np. wideokonferencje, skype), czyli tzw. telemedycyny. Nie można bowiem świadczyć usług w zakresie opieki medycznej bez wnikliwego zbadania danej osoby, jej obserwacji oraz opieki nad nią w procesie działań medycznych, a to właśnie są podstawowe warunki definiujące te usługi. Porada przez internet będzie zawsze dość ogólna, podczas gdy w konkretnym przypadku zawsze wiele zależy od współpracy z lekarzem (por. interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31 grudnia 2014 r., IBPP3/443-1156/14/AŚ oraz wyrok WSA w Poznaniu z 8 sierpnia 2013 r., I SA/Po 245/13).
W ostatnich latach organy podatkowe zaczęły akceptować, że świadczone za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (np. czaty tekstowe, konsultacje telefoniczne i wideo) usługi medyczne zawierają się w pojęciu opieki medycznej i mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 lub pkt 19 ustawy o VAT (interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 maja 2017 r., IPPP1/4512-3-104/15-10/EK). Sprawa nie jest jednak jednoznaczna.
Czytaj także: Koronawirus: darowizna maseczek bez VAT, ale obiadów – już tak
