W 2007 r. część będącego własnością wspólnoty poddasza w pięciopiętrowej kamienicy została przebudowana na mieszkania. Deweloper sprzedał następnie nakłady budowlane Annie M. i Łukaszowi K. Mimo ekspertyzy, że nowe apartamenty na poddaszu nie nadają się do celów mieszkalnych ze względu na zbyt słaby strop, uzyskali oni pozwolenie na użytkowanie i zaświadczenia o samodzielności lokali.

W wyniku działań wspólnoty pozwolenie na użytkowanie zostało unieważnione. Prezydent Warszawy oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły natomiast zarządowi wspólnoty wydania zaświadczenia, że lokale na poddaszu nie są samodzielne. W maju 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wspólnoty. Jej pełnomocnik komentował wtedy, że sprawa stała się nie do rozwiązania. Lokale nie nadają się do zamieszkania, a nadal istnieją zaświadczenia, że są samodzielne. Mimo ekspertyzy nie można ich unieważnić ani wydać nowego zaświadczenia o braku samodzielności.

NSA uchylił ten wyrok, przekazując sprawę WSA do ponownego rozpoznania. Wspólnota nie mogła żądać uznania poprzednich zaświadczeń za wadliwe. Miała natomiast prawo domagać się nowego zaświadczenia o stanie lokali – orzekł. Nie chodzi tu bowiem o zaświadczenie stwierdzające nieistnienie faktów lub niepowstanie określonego stanu prawnego, ale o ustalenie, czy w dniu jego wydania lokal mieszkalny spełniał wymogi samodzielności czy też nie.