Od dwóch lat, czyli od momentu wejścia w życie ustawy o języku migowym, podczas wizyty w urzędzie niesłyszący mogą skorzystać z usług tłumaczy. Choć administracja nauczyła migać rzesze urzędników, ich nowe umiejętności okazały się zbędne.
– To nie jest tak, że niesłyszący nie chcą korzystać z tych usług. To urzędy ograniczają do nich dostęp. Nie chcą wzywać profesjonalnych tłumaczy, bo za ich pracę musieliby zapłacić. Proponują za to kontakt z przeszkolonym urzędnikiem, ale jego znajomość migowego nie wystarcza do sprawnej komunikacji. Urzędnicy znają tylko podstawowe znaki. Nie rozumieją, co chce im przekazać niesłyszący – wskazuje Eunika Lech, prezes Fundacji Pomocy Osobom Niesłyszącym Ton. I dodaje, że efekt jest taki, iż niesłyszący rezygnują z pomocy gwarantowanej ustawą. Przyprowadzają znajomego tłumacza, choć często, np. u lekarza, może być to krępujące.
Pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych, minister Jarosław Duda, przyznaje, że ustawa o języku migowym wymaga nowelizacji. Rozważane zmiany mają na celu rozszerzenie katalogu podmiotów zobowiązanych do zapewnienia świadczenia usług tłumacza języka migowego tak, aby docelowo osoby doświadczające trudności w komunikowaniu się miały swobodny dostęp do wszelkich usług świadczonych w ramach realizacji zadań publicznych.
Osoba głucha często musi iść do lekarza ze znajomym, choć to krępujące
– To dobrze, że więcej podmiotów będzie zobowiązanych do pomocy głuchym. Teraz w takich placówkach jak miejski ośrodek pomocy rodzinie jest to często niemożliwe. Ważniejsze jest jednak, by na urzędy, które nie wywiązują się z obowiązków, nałożyć sankcje i przeprowadzać w nich faktyczne kontrole, a nie tylko przeglądać dokumenty – mówi Eunika Lech.
