Czy bank centralny powinien brać się za handel złotem?

– Złoto jest w naszej ocenie dziś aktywem, przez które przetoczyła się taka fala popytu spekulacyjnego, że nie musi w ogóle pełnić funkcji zabezpieczającej, szczególnie w sytuacji, gdy funkcję bezpiecznej przystani pełni dolar i pojawiają się obawy o zakupy banków centralnych – komentuje Kamil Cisowski, zarządzający Opoki TFI. – Znacznie lepiej sprawdza się w okresach, w których turbulencje wywołane psuciem pieniądza niż w przypadku kryzysów naftowych – podkreśla Cisowski.

Warto odnotować, że przecena złota zbiega się ze spadkami kursów akcji i obligacji, jakie obserwujemy w marcu, w wyniku ataku USA i Izraela na Iran oraz jego konsekwencji gospodarczych. 

Czytaj więcej

Banki

Złoto NBP na sprzedaż? Ekonomiści alarmują: to może osłabić finanse państwa

Na czas pokoju mamy wystarczające rezerwy, ale czasy są trudne, a przyszłość niepewna. Gdy idzie wojna, trzeba się zbroić, wzmacniać rezerwy. A zło...

Księgowe sztuczki

Gwałtowne wzrosty złota skupiły uwagę społeczeństwa i polityków na Narodowym Banku Polskim, który w ostatnich latach wyraźnie zwiększał rezerwy we wspomnianym metalu. Z inwestycyjnego punktu widzenia można stwierdzić, że był nawet jednym z kluczowych graczy na rynku kruszcu – szacunki wskazują, że NBP mógł odpowiadać za około 30 proc. łącznego popytu na złoto w zeszłym roku. Rzecz jednak w tym, że rezerwy banku centralnego nie mają wymiaru inwestycji. Tymczasem Adam Glapiński, prezes NBP, zasugerował niedawno, że bank mógłby sprzedać część złota, a następnie je odkupić tak, by zrealizować zysk wynikający z dotychczasowych wzrostów cen, ale nie zmniejszając rezerw. Jak dotąd NBP nie przeprowadzał jednak tego rodzaju operacji. Pod znakiem zapytania stoi też reakcja rynków na podobne działania. "Zysk" nie jest też celem działalności NBP. Głównymi celami banku centralnego jest utrzymanie inflacji w okolicach celu oraz stabilność systemu finansowego. Bank może też w uzasadnionych przypadkach interweniować na rynku walutowym.

– Próby finansowania potrzeb wydatkowych państwa z rezerw banku centralnego podręcznikowo kończą się psuciem waluty, utratą wiarygodności banku centralnego i wzrostem inflacji i są znacznie bardziej niebezpieczne niż formy pośrednie, jak QE (luzowanie ilościowe – red.)– podkreśla Cisowski. – Oczywiście porównywanie Polski do Zimbabwe czy Wenezueli jest absurdalne, ale pomysły sztuczek księgowych w oparciu o wycenę złota w rezerwach NBP nie mają naszym zdaniem żadnego sensu – przyznaje zarządzający funduszami Opoki TFI.

Obecnie NBP ma około 570 ton złota, czyli o 340 ton więcej niż przed pięciu laty. Glapiński sugeruje, że polski bank centralny wciąż będzie powiększał rezerwy w złocie, nawet do 700 ton.