Francja porzuca Zoom i Teams. Rachunek za wolność cyfrową może być astronomiczny

Francja podjęła radykalny krok na drodze do cyfrowej niezależności, ogłaszając porzucenie w administracji rządowej amerykańskich platform, jak Microsoft Teams i Zoom. Do 2027 r. wszystkie departamenty mają zostać wyposażone w rodzimą platformę Visio. To jasny sygnał – Paryż nie zamierza dłużej polegać na rozwiązaniach spoza Europy w zakresie krytycznej infrastruktury komunikacyjnej.

„Polska nie jest gorsza, stać nas na to, by wdrażać podobne rozwiązania. Potrzeba tylko woli i decyzji” – skomentował te informacje w mediach społecznościowych Bartłomiej Pejo, poseł Konfederacji, przewodniczący Sejmowej Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii.

Foto: Paweł Krupecki

Francuzi dają przykład. Porzucają Zoom i Teams

Visio ma zastąpić nie tylko komunikatory, ale docelowo także usługi pokroju Gmaila czy Slacka w codziennej pracy urzędników. System wykorzystuje technologie francuskiego start-upu Pyannote do transkrypcji spotkań i jest hostowany na suwerennej infrastrukturze chmurowej firmy Outscale, należącej do Dassault Systèmes. Francuzi szacują, iż rezygnacja z zagranicznych licencji pozwoli zaoszczędzić nawet 1 mln euro rocznie na każde 100 tys. użytkowników.

Zwrot to pokłosie narastających obaw o skutki przerw w dostawie usług przez amerykańskich dostawców oraz ryzyko zagranicznego nadzoru w dobie napięć geopolitycznych. Problem ten wybrzmiał szeroko podczas tegorocznego Forum Ekonomicznego w Davos: udział lokalnych dostawców w europejskim rynku chmurowym spadł z 29 proc. w 2017 r. do ledwie 15 proc. w 2024 r. Obecnie trzy amerykańskie korporacje kontrolują około 70 proc. tego popytu w Europie. Podobny schemat widać w obszarze sztucznej inteligencji, gdzie kapitał koncentruje się w rękach kilku gigantów z USA i Chin, ale też na rynku oprogramowania czy chipów.

Czytaj więcej

Technologie

Amerykańskie big techy mogą tracić w Europie. UE walczy o suwerenność

Nowo utworzone niemieckie Ministerstwo Cyfryzacji chce dać impuls do uniezależniania się Starego...

Europa zaczyna dostrzegać problem suwerenności technologicznej, czego efektem jest niedawna rezolucja Parlamentu Europejskiego, wzywająca do priorytetowego traktowania opcji spoza USA w zamówieniach publicznych. PE wspiera też tworzenie tzw. Eurostacku (inicjatywa mająca na celu budowę niezależnej infrastruktury cyfrowej, obejmującej m.in. chmurę, AI, półprzewodniki, sieci i platformy społecznościowe) w celu zmniejszenia zależności od big techów. Nie będzie to jednak proste – niemiecki think tank Bertelsmann Stiftung szacuje, że osiągnięcie celu Eurostack zajmie około dekady i pochłonie 300 mld euro. Jeszcze dalej w wyliczeniach idzie amerykańska organizacja Chamber of Progress – jej zdaniem ów proces pochłonie ponad 5 bln euro.

Giganci zza oceanu widząc zmianę podejścia na Starym Kontynencie (raport Microsoftu wskazuje, że suwerenność cyfrowa to już priorytet dla 67 proc. „najbardziej zaawansowanych” firm i instytucji) sami zaczęli akcentować kwestie suwerenności cyfrowej. I to właśnie oni mieliby ją zapewniać. Choćby IBM ogłosił właśnie wprowadzenie IBM Sovereign Core, pierwszego oprogramowania mającego umożliwić rządom i firmom budowę środowisk AI pod pełną, suwerenną kontrolą. Choć analitycy Gartnera przewidują, że do 2030 r. ponad 75 proc. przedsiębiorstw będzie posiadać strategię suwerenności cyfrowej, część analityków ostrzega: kluczowe jest nie tylko miejsce przechowywania danych, ale to, kto faktycznie kontroluje system. Pytanie o to, czy amerykański dostawca może realnie zagwarantować europejską suwerenność..

Pułapka cyfrowego importu

Problem suwerenności technologicznej w Polsce jest szczególnie istotny. Z raportu Sieci Badawczej Łukasiewicz, którego autorem jest dr Jan Oleszczuk-Zygmuntowski, wynika, że nasz kraj jest silnie uzależniony od importu produktów cyfrowych. W 2016 r. wartość tego importu sięgała 9 mld zł, dziś to już blisko 50 mld zł.

– Przy eksporcie na poziomie około 3 mld zł deficyt Polski w handlu produktami cyfrowymi to blisko 45 mld zł – podkreśla dr Marcin Wroński, główny ekonomista w Łukasiewiczu.