– Na­dal le­piej oce­nia się za­an­ga­żo­wa­nie pry­wat­ne­go przed­się­bior­cy dla ogó­łu spo­łe­czeń­stwa niż we wła­snej fir­mie – uwa­ża Mi­ro­sław Hisz­pań­ski, szef War­miń­sko-Ma­zur­skie­go Związ­ku Pra­co­daw­ców Pry­wat­nych w Olsz­ty­nie. Je­go zda­niem to po­kło­sie opi­nii z cza­sów PRL. – Za przed­się­bior­czo­ścią ja­ko po­sta­wą cią­gnie się opi­nia pew­ne­go cwa­niac­twa – do­da­je Mi­ro­sław Hisz­pań­ski.

Na po­cząt­ku ro­ku prze­pro­wa­dzo­no dla PKPP Le­wia­tan ba­da­nie do­ty­czą­ce pre­sti­żu za­wo­dów oraz wi­ze­run­ku pry­wat­ne­go przed­się­bior­cy. Wy­ni­ka z nie­go, że naj­wię­cej z nas oce­nia przed­się­bior­cę ja­ko czło­wie­ka za­moż­ne­go (80 proc.), le­piej wy­kształ­co­ne­go (61 proc.) i pra­cu­ją­ce­go wię­cej niż in­ni (63 proc.). Ale mniej niż po­ło­wa py­ta­nych uwa­ża, że jest uczci­wy wo­bec pań­stwa (49 proc.) oraz trosz­czy się o swo­ich pra­cow­ni­ków (45 proc.).

Ale, na co zwra­ca uwa­gę Mał­go­rza­ta Star­czew­ska-Krzysz­to­szek, głów­na eko­no­mist­ka PKPP Le­wia­tan, w cią­gu de­ka­dy po­pra­wi­ła się oce­na przed­się­bior­cy ja­ko pra­co­daw­cy: – Jesz­cze w 2006 r. tyl­ko 32 proc. re­spon­den­tów uwa­ża­ło, że dba on o swo­ich pra­cow­ni­ków, te­raz jest to 45 proc. Zmie­nia się też oce­na te­go, jak jed­ne fir­my trak­tu­ją swo­je zo­bo­wią­za­nia wo­bec in­nych – mó­wi eko­no­mist­ka. O tym, że przed­się­bior­ca jest uczci­wy wo­bec part­ne­rów i klien­tów, by­ło prze­ko­na­nych sie­dem lat te­mu 47 proc. py­ta­nych, w 2009 r. – 53 proc., a w tym ro­ku 57 proc.

– Me­dial­ny wi­ze­ru­nek przed­się­bior­ców psu­ją lu­dzie, któ­rzy – jak w przy­pad­ku afe­ry zwią­za­nej ze sprze­da­żą so­li prze­my­sło­wej – są nie­uczci­wi. Ich jest nie­wie­lu, ale za to ich dzia­ła­nia bu­dzą dużo ne­ga­tyw­nych emo­cji – przy­zna­je Mał­go­rza­ta Star­czew­ska-Krzysz­to­szek.

Eko­no­mist­ka uwa­ża, że co­raz więk­szej gru­pie osób przed­się­bior­czość ko­ja­rzy się z sa­mo­re­ali­za­cją i du­żym po­ten­cja­łem roz­wo­jo­wym.

Z ba­dań Le­wia­ta­na wy­ni­ka, że po­pra­wia się też spo­sób oce­nia­nia rze­mieśl­ni­ków i wła­ści­cie­li ma­łych firm. W 2006 ro­ku cie­szy­li się oni pre­sti­żem u 24 proc. py­ta­nych, te­raz do­brze ich pro­fe­sję oce­nia 32 proc. re­spon­den­tów.

– Wraz ze wzro­stem de­mo­kra­cji nie ro­śnie pre­stiż za­wo­dów zwią­za­nych z po­li­ty­ką. Ce­ni­my za­wo­dy zwią­za­ne z ryn­kiem, bo ry­nek le­piej się za­ko­rze­nił niż de­mo­kra­cja – tłu­ma­czy prof. An­drzej Ry­chard, so­cjo­log.

We­dług ba­da­nia Le­wia­ta­na dla ok. 80 proc. py­ta­nych naj­więk­szym pre­sti­żem cie­szą się pro­fe­sor wyż­szej uczel­ni oraz le­karz. Znacz­nie sła­biej oce­nia­ny jest in­ży­nier (61 proc. uwa­ża, że to pre­sti­żo­wy za­wód), przed­się­bior­ca pry­wat­ny (58 proc.) czy szef du­żej fir­my (54 proc.).

Z ba­da­nia Le­wia­ta­na wy­ni­ka rów­nież, że kry­zys nie­co za­chwiał po­zy­cją ban­kie­rów i fi­nan­si­stów. Ja­ko za­wo­dy pre­sti­żo­we w 2009 ro­ku oce­nia­ło je 56 proc. osób, a te­raz o 5 proc. mniej.