Obecnie uważa się, że do dzisiejszych czasów zachowało się 15 obrazów Leonarda, trzy freski oraz około 17 tys. stron jego zapisków, rysunków i ilustracji.
Podstawą sposobu myślenia tego niezwykłego umysłu była analogia. Uważał, że makrokosmos jest odwzorowany w mikrokosmosie - małe jest odwzorowane w wielkim. Szczególnie interesowała go inżynieria lądowa i maszyny przydatne w codziennym życiu. Bez wsparcia fizyki newtonowskiej, bez narzędzi i techniki, jakich użylibyśmy dzisiaj, potrafił stworzyć projekt, który i dziś poprawnie funkcjonuje. Wśród jego wynalazków był m.in. ornitopter – maszyna pozwalająca człowiekowi szybować w powietrzu, a także prototyp spadochronu, czy też czołgu wzorowanego na żółwiu. Wynalazł rodzaj samochodu – trójkołowy pojazd dwoma kołami jezdnymi i jednym sterującym z kierownicą.
Leonardo da Vinci urodził się 15 kwietnia 1452 roku jako nieślubny syn notariusza Piera da Vinci oraz dziewczyny imieniem Caterina, ale został uznany przez rodzinę ojca i wykształcony. W pracowni Andrei Verrocchia, sławnego florenckiego rzeźbiarza uczył się podstaw: przygotowywał kolory, mełł pigmenty, mieszał, robił pędzle, kładł podkład, zbijał drewniane ramy. Rysował z natury, szkicował draperie i pracował nad światłocieniem.
Uczył się nieustannie. Na mediolańskim uniwersytecie zgłębiał najróżniejsze przedmioty - od hydrauliki po geologię. W tym samym czasie przyjął ważne zamówienie na ogromną Ostatnią Wieczerzę w refektarzu zakonu dominikanów w Santa Marta delle Gracie. Najbardziej interesowała go ludzka natura i ludzkie ciało, ale przede wszystkim to, co nazywał „Moti della mente”, poruszenia umysłu i ducha, emocje. Potrafił ożywić postaci, pokazać ich osobowość.
W roku 1492 wrócił do projektu rzeźby konia, której poświęcił 10 lat życia. To najwybitniejszy projekt epoki – 7-metrowej wysokości rzeźba miała być odlana w brązie.
