W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania radcę prawnego S. Z.

Pełnomocnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została oddalona na posiedzeniu niejawnym.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcie o wynagrodzeniu pełnomocnika przekazał do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oraz o zwrot wydatków w wysokości 23 zł z tytułu opłat za listy polecone.

Rozpoznający wniosek radcy referendarz sądowy wyjaśnił, iż szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

W myśl przepisu §2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz

2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Odnosząc się do wniosku o zwrot wydatków za listy polecone, referendarz przypomniał, że zgodnie z § 2 art. 205 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt sygn. akt II FZ 31/12) ocenił, że powyższa regulacja ma charakter wyczerpujący, a zatem przedstawiony katalog kosztów niezbędnych nie może być rozszerzany na wydatki inne, w tym drobne i zwykle występujące przy okazji procesu sądowego.

– Odnośnie zatem podawanych przez pełnomocnika w niniejszej sprawie kosztów nadania przesyłek, przyjąć należy, że są to właśnie wyżej wspomniane "drobne i zwykle występujące przy okazji procesu sądowego wydatki", które pokrywa się z przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Wnioskowane przez pełnomocnika opłaty pocztowe za polecone przesyłki do skarżącej i Sądu nie stanowią zatem niezbędnych i udokumentowanych wydatków radcy prawnego o jakich mowa w §2 pkt 2 rozporządzenia – stwierdził referendarz, który w tej części wniosek pełnomocnika oddalił.

Postanowienie WSA w Poznaniu z 21 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Po 135/16)