Bezpośrednie wtryski paliwa, które dziś są standardem w każdej nowoczesnej jednostce benzynowej, zaczynały swoją karierę w bolidach Formuły 1. Systemy kontroli trakcji – od pewnego czasu montowane w niemal każdym nowym aucie – również rozpoczynały od bolidów, tak samo jak systemy kontroli stabilności. Nawet poczciwy ABS, system bezpieczeństwa zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania, także początkowo stosowany był w bolidach.

Właściciele samochodów terenowych i pojazdów typu SUV również sporo zawdzięczają bolidom. Przykładem może być standardowy element wyposażenia poprawiający właściwości jezdne i przyczepność w każdych warunkach terenowych – napęd na wszystkie koła – który również testowany był w rasowych wyścigówkach.

Auta wyścigowe kojarzą się z ogromną mocą i paliwożernymi silnikami, a mimo tego są „poligonem doświadczalnym” także dla rozwiązań, które mają wpływ na zmniejszenie spalania. Wydaje się to nieprawdopodobne, ale bolid Formuły 1 może być napędzany sześciocylindrowym silnikiem benzynowym z turbosprężarką, o pojemności mniejszej niż dwa litry. Co więcej, z bolidami związany jest również modny ostatnio downsizing, którego celem jest oszczędność paliwa. Zgodnie z ustaleniami FIA od 2014 bolidy mają zużywać o 25 proc. mniej paliwa niż dotychczas. Jest to rygorystycznie przestrzegane – auta uczestniczące w wyścigach mają zamontowane czujniki, a przekroczenie ustalonego wskaźnika jest karane.

Zatem nikogo nie powinien już dziwić fakt, że nawet oszczędne samochody hybrydowe korzystają z doświadczeń wyścigowych bolidów.

Technologie z bolidów w hybrydach Toyoty

Zacznijmy od Toyoty Prius, najsłynniejszego i najpopularniejszego auta hybrydowego na świecie. Prius był pierwszą hybrydą spalinowo-elektryczną, która pojawiła się w sprzedaży siedemnaście lat temu. Auto utorowało drogę nowej technologii, a samo stało się hitem z liczbą ponad trzech i pół miliona sprzedanych egzemplarzy trzech generacji.

Pod koniec 2015 roku do sprzedaży wejdzie najnowsza, czwarta generacja Toyoty Prius. Będzie ona wykorzystywać mikrochipy i mikrokontrolery z Toyoty TS040 Hybrid uczestniczącej w wyścigach długodystansowych FIA WEC i odnoszącej tam ogromne sukcesy. Elementy te zostały wielokrotnie przetestowane w bolidzie i zdały egzamin na piątkę.

Co da wykorzystanie ich w nowej generacji Toyoty? Prius, do tej pory utożsamiany głównie z ekologią i spokojnym, oszczędnym stylem jazdy, ma zyskać sportowy pazur. Pojawić ma się nawet wersja z napędem na cztery koła. Twórcy nie zapomnieli jednak o oszczędności, która nadal jest priorytetem. Spalanie w nowym modelu ma być o minimum 10 proc. niższe niż w samochodzie obecnej, trzeciej generacji – a temu do przejechania 100 km wystarcza średnio 3,9 l benzyny.

Toyota TS040 Hybrid to wyścigowa rakieta z napędem hybrydowym o łącznej mocy 1000 KM. Główna jednostka napędowa to wolnossący silnik benzynowy V8 o pojemności 3,7 l i mocy 520 KM. Pozostałe 480 KM mocy dostarczają silniki elektryczne, które przekazują ją na każdą oś (na przedniej znajduje się silnik AISIN AW, na tylnej DENSO).

Odzyskiwanie energii z hamowania – pomysł Volvo

TS040 Hybrid odzyskuje energię elektryczną podczas hamowania. Dzieje się tak, gdyż silniki elektryczne w momencie wciskania hamulca zmieniają się w prądnicę. Nad systemami odzyskiwania energii kinetycznej, w skrócie nazywanymi KERS (Kinetic Energy Recovery System), zaawansowane prace prowadziło między innymi Volvo.