Stanisława Gierek, z domu Jędrusik, czyli żona I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka, urodziła się w Sosnowcu w 1918 roku. Miała troje rodzeństwa. Wcześnie osierociła ich matka. Jej edukacja skończyła się na szkole podstawowej.
Mając 18 lat poznała o pięć lat starszego górnika – Edwarda Gierka. On pracował w kopalni we Francji już jako 12-latek. Został z tego kraju deportowany kilka lat później za zorganizowanie strajku. Rok po poznaniu wzięli ślub – także kościelnym widzowie zobaczą pamiątkową fotografię utrwalającą ten doniosły moment. Mieli trzech synów i jak zgodnie wspominają członkowie rodziny – byli ze sobą bardzo związani przez całe długie wspólne małżeńskie życie trwające ponad 60 lat.
W Katowicach, wbrew plotkom, nie mieszkali w okazałej rezydencji, a w szeregowym domu. Kiedy Edward Gierek został wybrany I sekretarzem KC PZPR, także i życie jego żony uległo zmianie. Rozpoczęło się od przeprowadzki do Warszawy, potem jeszcze musiała nauczyć się nowych obowiązków związanych z polityczną etykietą , m.in. noszenia odpowiednich strojów na konkretne okazji. Nie chciała tylko zmienić fryzury.
– Czepiano się, że ma natapirowane włosy - pamięta Barbara Gierek, synowa. A wnuczka, Stanisława Cieciura –Gierek dodaje, że babcia śmiała się serdecznie z plotki jakoby latała do Paryża do fryzjera.
