Zainspirowany takimi filmami, jak „Nocny kowboj", „Moje własne Idaho" czy „Skłóceni z życiem", przygotował poruszającą rzecz o samotności, wyobcowaniu, nieprzystosowaniu do życia. A także wszechogarniającej hipokryzji. Te tematy wydają się Kowalskiemu szczególnie bliskie.
Bohater opowieści jest, tak jak w słynnym filmie „Nocny kowboj", męską prostytutką. Chłopak próbuje się utrzymać z zaspokajania mężczyzn w różnym wieku. Sam nie uważa się za geja, odrzuca więc propozycję spędzenia ze swoim klientem czasu na rozmowach, nie jest też skory do zwierzeń. Po ustaleniu stawki lubi od razu przechodzić do rzeczy.
W spektaklu obserwujemy skomplikowane życie uczuciowe człowieka odartego z godności, trudne relacje rodzinne. Poznajemy też ludzi żyjących w zakłamaniu i hipokryzji.
Atutem spektaklu, który jednak czasami trąci dydaktyzmem, jest odtwórca roli głównej Julian Świeżewski. Niedawny uczeń Krzysztofa Majchrzaka z warszawskiej Akademii Teatralnej, jeden z filarów jego spektaklu „Ecce homo", a także pamiętny Rogożyn ze „Szkiców z Dostojewskiego" Mai Komorowskiej, zaprezentował całą psychologiczną złożoność swego bohatera. Od skrajnego cynika, który traktuje innych bez skrupułów, po wrażliwca świadomego pustki swego życia.
To chłopak bojący się odrzucenia, nieświadomie raniący tych, którzy go kochają. A Rafał Kosowski poruszająco zagrał transseksualistkę z call center, która dzieli z bohaterem opowieści nie tylko wspólne mieszkanie i zamiłowanie do klasyki kina.
W pamięć zapada Ewelina Żak jako matka, która pojawia się głównie w wyobraźni Nocnego Kowboja. Pozostałe postacie kreślone są mocną kreską. Czasem nawet popadają w groteskę. Z klimatu filmów Almodóvara wkraczamy nagle do „Lubiewa" Witkowskiego.
