Jak opisuje słowacki portal Plus JEDEN DEŇ, 25-letnia Linda Trnková i jej 26-letni chłopak Mário byli uczestnikami 54-osobowej wycieczki do Oświęcimia i Krakowa. Kobieta jest studentką ratownictwa medycznego, a jej chłopak zawodowym żołnierzem. W sobotę 7 listopada podczas obiadu usłyszeli strzały. Mário od razu rozpoznał zagrożenie i odciągnął partnerkę od okien, jednak po chwili zobaczyli leżącą na ulicy kobietę.
Czytaj więcej
Magdalena Oksińska, 21-letnia siostra zamachowca z Krakowa, była jedną z ofiar zbrodni, która miała miejsce w Ostrowcu Świętokrzyskim. Sąsiedzi i o...
Próbowali zatamować krwawienie gołymi rękami
„Siedzieliśmy w restauracji jakieś dziesięć metrów od miejsca, w którym zaczęła się strzelanina. Nagle usłyszeliśmy około siedmiu–ośmiu strzałów. Te odgłosy stopniowo się oddalały. Niektórzy ludzie w restauracji myśleli, że to fajerwerki” – wspomina Linda w wypowiedzi dla Plus JEDEN DEŇ.
Początkowo obawiali się, że napastnik nadal jest w pobliżu. Według relacji Lindy wyszli z restauracji po około minucie, gdy zauważyli, że na miejsce zbliża się uzbrojony pracownik ochrony. Wraz z chłopakiem zajęli się kobietą, która miała ranę postrzałową na szyi. Na miejscu leżało w sumie pięcioro rannych.
„Uciskałam ranę, wykonywaliśmy uciśnięcia klatki piersiowej i próbowaliśmy ją reanimować. Zmienialiśmy się z Máriem. Raz on, raz ja. To była wspólna praca” – opisuje Słowaczka.
Czytaj więcej
Patrick Wilson zamieścił na Instagramie emocjonalny wpis po tragicznych wydarzeniach w Krakowie. Aktor znany z takich produkcji jak „Obecność”, „Na...
Para nie miała sprzętu medycznego ani środków ochronnych. „Reanimowałam ją gołymi rękami. Ranę też uciskałam gołymi rękami. Nie miałam przy sobie niczego innego” – powiedziała. Słowacy reanimowali kobietę do czasu przyjazdu ratowników i lekarza. Linda nie wie, czy ofiara ataku przeżyła.
„Ludzie krzyczeli i nas nagrywali”. Kobieta wspomina dramatyczne chwile
Jak przyznaje Słowaczka, oburzyło ją zachowanie części świadków. „Ludzie krzyczeli i nas nagrywali. Zamiast tego powinni byli zapytać, czy nie potrzebujemy pomocy” – powiedziała. Przyznała jednak, że były osoby, które proponowały im wsparcie.
Po powrocie do autokaru do Słowaków dopiero zaczęło docierać, co przeżyli. Na ubraniach nadal mieli krew poszkodowanej. Kobieta przyznaje, że przez większość drogi siedzieli w ciszy i ciągle mają przed oczami to, co się stało. Para opowiedziała o wszystkim bliskim dopiero po powrocie. Choć przewodniczka nazwała ich bohaterami, Linda podkreśla, że przede wszystkim czuła potrzebę niesienia pomocy.
