Szafka stała w domu przy Via dell'Abbondanza, jednej z najbardziej ruchliwych ulic starożytnych Pompejów. Wewnątrz znajdowały się przedmioty codziennego użytku, od przyborów toaletowych i naczyń kuchennych po pieniądze i ozdoby. Właściciele pozostawili je w domu, zanim miasto zostało zasypane podczas erupcji Wezuwiusza.

Jak podaje agencja Reutera, archeolodzy odtworzyli konstrukcję drewnianej szafki na podstawie śladów zachowanych w materiale wulkanicznym. Samo drewno nie przetrwało w pierwotnej postaci, ale pozostałości pozwoliły zrekonstruować miejsce przechowywania znalezionych przedmiotów.

Czytaj więcej

Ofiara z Pompejów mogła być lekarzem. Wskazują na to nowe badania

– Nie jesteśmy w stanie z całą pewnością ustalić, kto mieszkał w tym domu, ale odnalezione fragmenty przybliżają nas do codziennego życia jego mieszkańców – powiedział Gabriel Zuchtriegel, dyrektor Parku Archeologicznego w Pompejach.

Dziecięce amulety w szafce sprzed 2000 lat. Mogły służyć także jako grzechotka

Jednym z najbardziej osobistych znalezisk jest naszyjnik złożony z co najmniej 24 drobnych elementów wykonanych z kości, pasty szklanej, ceramiki i kryształu górskiego.

Wśród ozdób znajdują się przedstawienia bóstw – Besa i Merkurego – a także miniaturowe dłonie, stopy, szyszki sosnowe i kiście winogron.

Czytaj więcej

Nowa atrakcja turystyczna w Pompejach. Starożytna perfumeria ożyła po 2000 lat

Podobne naszyjniki, określane jako crepundia, wręczano w starożytnym Rzymie dzieciom. Pełniły funkcję ochronnych amuletów, ale mogły także służyć jako grzechotki. Wydawane przez nie dźwięki pomagały dorosłym usłyszeć, gdzie znajduje się dziecko.

Niektóre osoby zachowywały takie ozdoby również w dorosłym życiu jako pamiątki z dzieciństwa. Nie wiadomo, czy odnaleziony naszyjnik należał do dziecka mieszkającego w domu, czy do dorosłego, który przechowywał go ze względów sentymentalnych.

Odkrycie pozwala jednak zajrzeć do prywatnego świata ludzi, których imion ani historii nie udało się dotąd jednoznacznie ustalić.

W Pompejach odkryto monety, perfumy i szczątki myszy

W pozostałościach szafki znajdowały się także przedmioty związane z codzienną higieną i pielęgnacją. Archeolodzy odkryli pęsetę, niewielki szklany flakonik przeznaczony na perfumy lub maści oraz kadzielnicę.

Wśród znalezisk były również naczynia z brązu, szkła i ceramiki oraz garnki używane do przygotowywania posiłków.

Uwagę badaczy zwróciły ołowiane odważniki przechowywane w drewnianej skrzynce. Mogą świadczyć o tym, że jeden z mieszkańców domu zajmował się handlem.

Czytaj więcej

W Pompejach odkopano restaurację typu fast food

W niewielkim plecionym pojemniku znaleziono natomiast 38 monet z brązu. Pieniądze pozostały w domu razem z biżuterią i przedmiotami osobistymi. Archeolodzy przypuszczają, że mieszkańcy nie mieli czasu na zabranie swojego dobytku podczas katastrofy.

– Pompeje to nie tylko miejsce wielkich dzieł sztuki. To także przestrzeń, w której nawet najbardziej zwyczajne przedmioty przywracają ludzki wymiar przeszłości – podkreślił Gabriel Zuchtriegel.

Jak wyjaśnił, wartość odkrycia polega na możliwości poznawania osobistych przyzwyczajeń, zajęć i wspomnień mieszkańców antycznego miasta.

Czytaj więcej

Antyczna pizza odkryta w Pompejach? Archeolodzy pokazali zaskakujący fresk

Dom znajduje się w centralnej części Pompejów. Na podstawie odkrytych tam inskrypcji badacze wstępnie wiążą go z mężczyzną o imieniu Cornelius Maximus. Nie ma jednak pewności, czy to właśnie on był właścicielem odnalezionych przedmiotów.

Fasadę budynku odsłonięto podczas wykopalisk już w 1912 roku. Dopiero teraz, w ramach szerszego projektu konserwatorskiego, archeolodzy zbadali część pomieszczeń znajdujących się za nią.

Czytaj więcej

Niezwykłe odkrycie w Pompejach. "Po raz pierwszy we Włoszech"

Wykopaliska przyniosły także znalezisko przypominające o mniej przyjemnych aspektach życia w starożytnym mieście. W amforze umieszczonej na podwyższeniu odkryto szczątki dwóch młodych myszy.

Pompeje, położone niedaleko dzisiejszego Neapolu, zostały zasypane popiołem i innym materiałem wulkanicznym podczas erupcji Wezuwiusza w 79 roku naszej ery. Katastrofa doprowadziła do zniszczenia miasta, ale jednocześnie pozwoliła zachować niezwykłe świadectwa życia jego mieszkańców – od budynków i malowideł po drobne przedmioty codziennego użytku.