Wenezuela od lat pogrążana jest w kryzysie - gospodarka tego kraju pod rządami Hugo Chaveza i jego następcy Nicolasa Maduro od lat zależna była od zysków ze sprzedaży ropy naftowej. Spadek cen ropy doprowadził do poważnego kryzysu ekonomicznego - dziś Wenezuela boryka się z inflacją, w sklepach brakuje najbardziej podstawowych towarów a w szpitalach leków.
Sytuacji Wenezuelczyków nie poprawiły zmiany polityczne. Po raz pierwszy obywatele Wenezueli trafili bowiem na listę narodów najczęściej proszących o azyl w USA w 2014 roku, po tym jak w kraju doszło do krwawo tłumionych protestów ulicznych przeciwko prezydentowi Maduro.
Od tego czasu jednak opozycji udało się przejąć kontrolę nad Kongresem (choć prezydent Maduro wciąż nie zamierza ustępować ze stanowiska). I choć represje polityczne ustały, to liczba wniosków o azyl w USA w 2016 roku złożonych przez Wenezuelczyków wzrosła o 150 procent. W czasach największych represji politycznych w Wenezueli o azyl w USA prosiło ok. 100 Wenezuelczyków miesięcznie. W grudniu 2016 roku liczba wniosków o azyl złożonych przez Wenezuelczyków wyniosła 2334.
Większość Wenezuelczyków składających wnioski o azyl w USA to przedstawiciele spauperyzowanej klasy średniej. Julio Henriquez, dyrektor organizacji Refugee Freedom Program podkreśla, że nie kwalifikują się oni do uzyskania statusu uchodźcy, ponieważ nie są ofiarami prześladowań politycznych. Dodaje jednak, że obserwowany wzrost liczby wniosków o azyl składanych przez Wenezuelczyków jest alarmujący.
Wielu składających wnioski o azyl wie, że zostaną one odrzucone, ale liczy na to, że w okresie rozpatrywania wniosków (AP pisze, że mogą czekać na to ponad dwa lata) uda im się znaleźć tymczasowe zatrudnienie w USA.
