Obiekty służące turystyce wodnej uchwała sejmiku województwa pomorskiego w sprawie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego wyłączyła z generalnego zakazu budowania w stumetrowym pasie od linii brzegów, jezior i innych zbiorników wodnych.
Powstał jednak dylemat, jak interpretować to pojęcie. Do poruszania się po wodzie nie jest bowiem potrzebny żaden obiekt budowlany, wyłącznie sprzęt wodny. Turystykę wodną trudniej jednak uprawiać bez określonej infrastruktury.
Pytanie nabrało znaczenia praktycznego, gdy do wójta gminy Chmielno zgłosił się inwestor chcący wydania decyzji o warunkach zabudowy dla dwóch budynków nad Jeziorem Raduńskim: całorocznego, rekreacyjnego oraz pomieszczenia na kajaki. Wójt wystąpił do regionalnego dyrektora ochrony środowiska w Gdańsku o uzgodnienie projektu decyzji, ale go nie uzyskał. Pomieszczenie na kajaki miało bowiem stanąć w stumetrowej strefie ochronnej jeziora.
Inwestor odwołał się do generalnego dyrektora ochrony środowiska. Jednak GDOŚ nie dał się przekonać, że pomieszczenie na kajaki jako służące turystyce wodnej powinno być wyłączone z zakazu ustanowionego w uchwale Sejmiku. Podobnie jak poprzednio RDOŚ, również GDOŚ uznał, że obiekty do przechowywania sprzętu pływającego tylko pośrednio są związane z turystyką wodną. Pojęcie „obiektów służących turystyce wodnej", trzeba natomiast interpretować ściśle. Obiekty budowlane do przechowywania sprzętu pływającego nie są użyteczne podczas pływania po jeziorach czy rzekach, czyli w turystyce wodnej. Dla pływania kajakami, łodziami czy żaglówkami nie ma znaczenia ich lokalizacja. Nie można więc ich uznać za służące turystyce wodnej, czyli wyłączone z zakazu.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku okazał się korzystny dla inwestora. Sąd ocenił, że organy środowiskowe zawęziły pojęcie „służące turystyce wodnej" do infrastruktury technicznej, która jest wykorzystywana w kotwiczeniu, cumowaniu czy wciąganiu na wodę sprzętu pływającego. Tymczasem dla turystyki wodnej nie jest to konieczne; wystarczy istnienie szlaku wodnego i sprzętu wodnego. Wprowadzając wyjątek dla budynków służących turystyce wodnej, Sejmik uwzględnił potrzebę lokalizowania obiektów ułatwiających jej bezpieczne i wygodne wykonywanie w bliskiej odległości od wody. Planowany budynek ma służyć turystyce wodnej, ponieważ jego funkcja wiąże się z jej uprawianiem – stwierdził WSA.
