Jacek Dubois: W obronie maratończyków

Wyrok uniewinniający, który zapadł w jednej z prowadzonych spraw, uważałem za oczywisty i od jej początku nie wyobrażałem sobie, że może nastąpić inne rozstrzygnięcie. Klientka przyszła do kancelarii podziękować za obronę w towarzystwie dwudziestoletniej dziewczyny w zaawansowanej ciąży.

– Czy pamięta pan mecenas, kiedy się poznaliśmy? – spytała, a ja nie mogłem sobie przypomnieć. Okazało się, że przyszła do kancelarii, by udzielić mi pełnomocnictwa niedługo po maturze, gdy była w ciąży z córką, która dziś jej towarzyszyła.