4 zł tygodniowo przez rok!
Wybierz roczny dostęp RP.PL i zyskaj dostęp do The New York Times!
Oferta dotyczy subskrypcji rocznej autoodnawialnej. Możesz anulować subskrypcję w dowolnym momencie.
Kliknij i poznaj szczegóły.
Dmitrij Bykow: Wolność według Bułata Okudżawy
Bułat, podobnie jak wielu rosyjskich artystów z jego pokolenia, szczerze wierzył, szczególnie w 1964 r., kiedy w ZSRR zmieniła się władza i Chruszczow został od niej odsunięty, że możliwy jest trzeci wariant – ani wschodni, ani zachodni, raczej synteza ich obu.
Bułat Okudżawa miał w Polsce swój odpowiednik –najwybitniejszą poetkę europejską, Agnieszkę Osiecką. Pozostała ona w cieniu swych wielkich rodaków Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej, a jej twórczość traktowano z pewnym lekceważeniem, przez co ucierpiał także Okudżawa: w końcu były to tylko piosenki, nic poważnego. Na zdjęciu: Agnieszka Osiecka i Bułat Okudżawa w Warszawie w 1992 roku
Stosunek Polaków do Okudżawy i jego piosenek to coś absolutnie wyjątkowego. Był oczywiście niezwykle popularny w ojczyźnie, ale festiwali na jego cześć w niej nie organizowano – ani za życia, ani po śmierci. W Polsce natomiast takie festiwale odbywają się od 1995 roku. Na długo przed pierwszą płytą Okudżawy w Rosji, na dwa i trzy lata przed krążkami w Londynie i Paryżu, w Warszawie ukazał się album, na którym jego piosenki śpiewają polscy artyści, a „Pożegnanie z Polską" śpiewał on sam.
Pozostało jeszcze 97% artykułu
Reklama
