Filozoficzna przypowiastka Sławomira Mrożka „Letni dzień” jest czysta i logiczna niczym partia szachów. Tak wystawił ją Sebastian Fabijański, aktor debiutujący w roli teatralnego reżysera. Nie zmienia to faktu, że jej otwarte, tajemnicze zakończenie wydało mi się okrutne, bezlitosne.

Zarazem perfekcyjność spektaklu pozwala trzymać się wiary w teatr. Fabijański, przez kilkanaście lat aktor wyłącznie filmowy, coraz mocniej angażuje się w aktywność sceniczną – pod ciekawym, inteligentnym szyldem Teatru Klasyki Polskiej. Jako reżyser sięgnął po sztukę prawie zapomnianą – z sukcesem.