Wynalazczość stanowi warunek konieczny do prowadzenia nowoczesnej polityki liberalnej. Niemal każdy produkt czy usługa, do których liberałowie chcą dzisiaj zapewnić powszechny dostęp, opiera się na technologii, która nie istniała trzy długości życia temu – a w niektórych wypadkach nawet pół długości życia temu. W USA Medicare i Medicaid gwarantują osobom starszym i biedniejszym dostęp do nowoczesnych szpitali, w których wiele niezbędnych technologii – plastikowe worki do kroplówek, aparat do rezonansu magnetycznego, tomograf komputerowy, pulsoksymetr – to wynalazki ostatnich sześćdziesięciu lat. Aż kusi stwierdzenie, że skoro te niezbędne rzeczy już istnieją, społeczeństwo powinno wreszcie skupić się na sprawiedliwej dystrybucji dóbr, a nie na tworzeniu nowych idei. Ale taka postawa wydaje się gorsza nawet od braku wyobraźni – byłaby to swego rodzaju międzypokoleniowa kradzież. Kiedy mówimy, że świat już nie może być lepszy, okradamy przyszłość z czegoś cennego, a mianowicie z możliwości postępu. Bez tej możliwości polityka progresywna umiera. Polityka jako taka staje się rabunkową wojną o ograniczone zasoby, w której zysk jednego oznacza stratę drugiego.