Niechętnie wypowiadam się na tematy związane z polityczno-prawnym wymiarem zjawiska aborcji. Instynktownie jestem za życiem. Ale rozumiem, że próba przeciwdziałania usuwaniu ciąży przez państwo może być odbierana jako opresyjna inwazja w życie kobiety. Z drugiej strony, czy rozwijający się w jej organizmie nowy byt jest jej bezwzględną własnością? Czy wystarczy żonglowanie terminologią – „płód” zamiast „dziecko” – żeby akceptować likwidację tego, co tam powstaje?