Tomasz P. Terlikowski: Najważniejsza rewolucja papieża Franciszka

Kościół znajduje się w procesie błyskawicznej zmiany. To, co było fundamentem struktury władzy i autorytetu, jaką on sprawował, zostaje mu odebrane. I to także przez decyzje papieskie.

Publikacja: 14.07.2023 17:00

Tomasz P. Terlikowski: Najważniejsza rewolucja papieża Franciszka

Foto: Adobe Stock

Nominacja arcybiskupa Grzegorza Rysia rozpaliła polskich komentatorów. Czy zwiastuje ona zmianę? Czy polski Kościół ma teraz nowego lidera? Szczególnie w sytuacji, gdy w najbliższym czasie przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski przestanie być arcybiskup Stanisław Gądecki, a metropolici czterech istotnych diecezji przejdą na emerytury. I jedno, i drugie oznacza, że ktoś będzie musiał zająć zwolnione miejsca, a to może oznaczać głęboką reformę w polskim Kościele. Może, i tu zachowam ostrożność, ale wcale nie musi to być arcybiskup Ryś, który choć jest niezwykle otwarty duszpastersko, to – w kwestiach kluczowych – wcale nie różni się zasadniczo od pozostałych polskich biskupów, i nie dał się poznać jako ktoś prezentujący odmienne od pozostałych opinie. Owszem, głosi świetne kazania, wspiera akcje ewangelizacyjne, ale to wcale nie oznacza, że dał się poznać jako zwolennik głębokich zmian, których – jak sądzę – potrzebuje Kościół w Polsce.

Czytaj więcej

Tomasz Terlikowski: Odgrzewane kotlety w kampanii wyborczej

Ostrożność w kwestii zmiany w Polsce wcale nie oznacza, że nie widzę, jak błyskawicznie zmienia się Kościół na świecie. Nowy prefekt Dykasterii Nauki Wiary już jasno zasygnalizował kierunek, w jakim wyruszy. Nie będzie to – wbrew zapowiedziom mediów – zmiana definicji małżeństwa ani wprowadzenie powszechnego aktu błogosławienia par jednopłciowych, ale bez wątpienia będzie to zmiana dotycząca jeszcze bardziej duszpasterskiego podejścia do osób LGBTQ+. To z jego ostatnich wypowiedzi jasno wynika, że termin „małżeństwo” w ścisłym tego słowa znaczeniu postrzega jedynie jako trwały związek mężczyzny i kobiety, którzy w tej różnicy płci są zdolni do rodzenia nowego życia.

„Nie ma niczego, co można by do tego porównać, a używanie tej nazwy do wyrażenia czegoś innego nie jest ani dobre, ani poprawne” – wskazał arcybiskup. „Jednocześnie sądzę, że należy unikać gestów lub działań, które mogą wyrażać coś innego. Dlatego uważam, że należy zachować jak największą ostrożność, aby uniknąć obrzędów lub błogosławieństw, które mogą podsycać to zamieszanie” – mówił. Wyjątkiem może być sytuacja, gdy – jak wskazywał nowy prefekt – „błogosławieństwo jest udzielane w taki sposób, aby nie powodować takiego zamieszania, należy je przeanalizować i potwierdzić. Jak widać, istnieje punkt, w którym opuszczamy dyskusję ściśle teologiczną i przechodzimy do kwestii bardziej roztropnościowej czy dyscyplinarnej”.

Kościół znajduje się w procesie błyskawicznej zmiany. To, co było fundamentem struktury władzy i autorytetu, jaką on sprawował, zostaje mu odebrane. I to także przez decyzje papieskie.

Ta zapowiedź uświadamia, że właśnie na naszych oczach dokonuje się rewolucja obyczajowa. Papież nie zmienia doktryny, ale zmienia praktykę duszpasterską, tak by nie tracić wiernych, którzy w istocie nie akceptują nauczania Kościoła w kwestiach moralnych. Wcześniej podobną zmianę przeprowadzono w kwestii osób rozwiedzionych w nowych związkach. Jan Paweł II zniósł kary na nie nałożone, a nawet pozwolił im – pod warunkiem zaprzestania współżycia – na przystępowanie do Komunii Świętej. Franciszek zniósł ten ostatni warunek i dopuścił je – po rozeznaniu – do Eucharystii. I wygląda na to, że obecnie to samo będzie się działo w przypadku par homoseksualnych. Powoli, bez jasnych deklaracji, ale konsekwentnie.

Czytaj więcej

Tomasz P. Terlikowski: Franciszek przypomina politykom o braterstwie

U podstaw tego procesu będzie najważniejsza idea Franciszka, czyli przekonanie, że to wierni w sumieniu, a nie instytucjonalny Kościół, powinni decydować o kwestiach moralnych. Rolą Kościoła jest wskazanie dróg, formowanie, a nie udzielanie odpowiedzi. Takie postrzeganie jego roli jest najważniejszą rewolucją, jaka się obecnie dokonuje.

Nominacja arcybiskupa Grzegorza Rysia rozpaliła polskich komentatorów. Czy zwiastuje ona zmianę? Czy polski Kościół ma teraz nowego lidera? Szczególnie w sytuacji, gdy w najbliższym czasie przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski przestanie być arcybiskup Stanisław Gądecki, a metropolici czterech istotnych diecezji przejdą na emerytury. I jedno, i drugie oznacza, że ktoś będzie musiał zająć zwolnione miejsca, a to może oznaczać głęboką reformę w polskim Kościele. Może, i tu zachowam ostrożność, ale wcale nie musi to być arcybiskup Ryś, który choć jest niezwykle otwarty duszpastersko, to – w kwestiach kluczowych – wcale nie różni się zasadniczo od pozostałych polskich biskupów, i nie dał się poznać jako ktoś prezentujący odmienne od pozostałych opinie. Owszem, głosi świetne kazania, wspiera akcje ewangelizacyjne, ale to wcale nie oznacza, że dał się poznać jako zwolennik głębokich zmian, których – jak sądzę – potrzebuje Kościół w Polsce.

2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Plus Minus
Tomasz P. Terlikowski: Franciszek wulgarnie mówi o gejach. Mamy już poważny problem z turbopapiestwem?
Plus Minus
Nasza pamięć, nasza wolność
Plus Minus
Bajka o inteligenckim etosie
Plus Minus
Michał Szułdrzyński: Do zobaczenia po zwycięstwie
Materiał Promocyjny
Technologia na etacie
Plus Minus
„Czarodziejska góra”: W cieniu wielkiej góry
Materiał Promocyjny
Problem sukcesji w polskich firmach będzie narastał