Szachy są̨ wystarczająco piękne, aby zmarnować na nie życie” – mawiał holenderski gracz Hans Ree. Z kolei Akiba Rubinstein, polski mistrz, chciał mówić tylko o szachach – świat zewnętrzny i życie towarzyskie go nie interesowały. Jeździł na turnieje po całym świecie, z którego nic nie zobaczył, bo czas spędzał w hotelach, grając kolejne partie. Dla Rubinsteina liczyły się tylko czas odmierzany na szachownicy i 64 pola. W końcu jednak popadł w obłęd i trafił do szpitala psychiatrycznego.