Marksiści (komuniści, bolszewicy, leniniści) twierdzili, że rewolucje następują w momencie, gdy lud, zwany zgodnie z teorią proletariatem, nie może już dłużej wytrzymać ucisku i buntuje się, obcinając uciskającym władcom dosłownie i w przenośni głowy. Nieideologiczni badacze zauważyli jednak, że rewolucje i bunty następują wtedy, gdy władza słabnie i gdy widać, że jest gotowa do reform czy choćby do ograniczenia terroru.