Pomysł Zborowski miał znakomity – opowiedzieć kilkadziesiąt lat polskiej historii, od momentu wybuchu II wojny światowej po współczesność, za pomocą losów trzech kobiet: matki, córki i wnuczki. Rodzinne sagi to dobry sposób, by przedstawić wielkie wydarzenia historyczne przez pryzmat indywidualnych doświadczeń. A literatura, właśnie dlatego, że obok szerokiej perspektywy wprowadza osobisty punkt widzenia, wydaje się wprost stworzona do podejmowania tematyki równie skomplikowanej jak dzieje Polski ostatnich 100 lat – historii dramatycznej i pełnej pochowanych po licznych szafach trupów.