Świat nie przestał być tajemniczy. Przestaliśmy tylko zadawać mu niewygodne pytania. W XIX wieku na mapach wciąż istniały ogromne białe plamy, a nazwiska ludzi, którzy próbowali je wypełnić, rozpalały wyobraźnię całych pokoleń. Alexander von Humboldt wyruszał do Ameryki Południowej, aby zrozumieć zależności rządzące naturą, David Livingstone przemierzał Afrykę w poszukiwaniu źródeł wielkich rzek i nieznanych obszarów kontynentu, Ernest Shackleton prowadził ludzi ku granicom ludzkiej wytrzymałości, Roald Amundsen docierał tam, gdzie wcześniej nikt nie pozostawił śladu. Różnili się charakterem, metodą, ambicjami i losem, lecz łączyło ich jedno: nie wystarczały im cudze odpowiedzi. Chcieli zobaczyć, zmierzyć i sprawdzić sami. Epoka wiktoriańska nie była wielka dlatego, że świat pozostawał nieznany. Była wielka dlatego, że człowiek miał odwagę przyznać, jak wiele jeszcze nie wie.