„Przypadek F.” Ingeborg Bachmann, jednej z najistotniejszych pisarek austriackich XX w., można czytać jako literackie studium przemocy. Autorka unika jednak oczywistości i nieukończonej, świetnej powieści nadaje wymiar uniwersalny. Ofiarą przemocy jest F., Franziska, a oprawcą jej mąż, szanowany wiedeński psychiatra dr. Leopold Jordan. Opis tej niszczącej relacji (i innych złożonych relacji rodzinnych) tworzy oś fabularną powieści, która odtwarza historię kobiety metodycznie pozbawianej własnej tożsamości. Sprowadzona do przypadku klinicznego, faszerowana przez męża lekami, jest „żywcem pogrzebana” – symboliczna zbrodnia to kluczowy i wieloznaczny motyw w utworze.