Brytyjscy wyborcy żyją w krainie iluzji

Rz: Czy Brytyjczycy liczą się z kosztami wyjścia z Unii Europejskiej?

Sebastian Dullien: Przede wszystkim Brytyjczycy żyją iluzjami co do tego, co mogłoby to dla nich oznaczać. Pod względem gospodarczym będzie to dla nich naprawdę trudne. Wierzą, że będą mogli opuści Unię Europejską i wynegocjować takie rozwiązania, które pozwolą zarówno trzymać się unijnych regulacji, jak i nie ponosić żadnych kosztów. To nierealistyczne fantazje.

Nawet jeśli skończy się to wynegocjowaniem podobnych zasad współpracy, jakie mają Norwegowie i Szwajcarzy, to trzeba pamiętać, że te kraje też obowiązują ograniczenia związane z dostępem do wspólnego unijnego rynku. Nawet jeśli nie będą płacić ceł, to cały proces wymiany handlowej i tak jest kosztowny. Wszystkie produkty muszą przejść przez proces celny, choćby po to, by udowodnić, że produkt jest duty free. To wszystko kosztuje – zarówno czas, jak i pieniądze.

W efekcie wiele firm inwestujących dotychczas w Wielkiej Brytanii może dojść do wniosku, że lepiej w ich przypadku inwestować bądź działać z terytorium Unii Europejskiej niż pozostawać na Wyspach. Wpłynie to też na branżę finansową, bo firmy te, nie musząc korzystać z usług brytyjskich banków, będą bardziej skłonne do korzystania z usług ich kontynentalnych konkurentów.

Ale może wydaje im się, że będą bardziej suwerenni?

Brytyjczycy myślą, że po wyjściu z Unii Europejskiej będzie im łatwiej negocjować międzynarodowe umowy handlowe. Tymczasem może być zupełnie odwrotnie. W takich umowach liczy się rynek zbytu. A ten większy ma Unia Europejska. Nawet Stany Zjednoczone będą brały to pod uwagę.Opuszczenie UE będzie więc miało poważne skutki gospodarcze. Myśląc, że odcinając dostęp do systemu pomocy społecznej powstrzymają np. migracje z Polski, zapominają, że to właśnie napływ pracowników z Europy Środkowo-Wschodniej znacząco pomógł Wielkiej Brytanii w rozwoju gospodarczym.

Czy jest w ogóle ktoś, kto mógłby zyskać na Brexicie?

Może zmniejszyć się konkurencja na brytyjskim rynku, co spowoduje, że niektóre firmy zyskają, bo będą mogły podnieść ceny. Możliwe też, że spadną ceny nieruchomości.

A kto w Unii Europejskiej może najwięcej stracić na Brexicie?

Tutaj w grę wchodzą dwie kwestie – zarówno ekonomiczne, jak i polityczne. Niektóre brytyjskie produkty staną się droższe dla unijnych konsumentów. Może to też sprawić, że niektóre firmy działające na brytyjskim rynku przeniosą się do innych krajów – najbardziej sensownym kierunkiem wydaje się Irlandia. Możliwy jest też wariant, w którym Szkocja pozostanie w Unii, wtedy ta migracja mogłaby nastąpić w tamtym kierunku. Mogą też ucierpieć centra finansowe w Paryżu i we Frankfurcie.

Warto też pamiętać, że Wielka Brytania jest uzależniona od importu żywności z UE. Brytyjczycy nie są pod tym względem samowystarczalni. Nawet jeśli żywność stanie się w ten sposób droższa, nie ma wielu miejsc, z których mogliby ją sprowadzać. Oczywiście można zastąpić europejskie wina nowozelandzkimi czy amerykańskimi, ale to wcale nie oznacza, że będzie taniej. Ale nie uważam, by w handlu ten efekt był dotkliwy.