Gigantyczna formacja geologiczna znajduje się pod lądolodem Antarktydy Wschodniej i miejscami sięga ponad 3 kilometry pod zamarzniętą wodę. Wyniki odkrycia opublikowano w czasopiśmie naukowym „Nature Geoscience”.
Niezwykłe odkrycie naukowców. „Zmienia rozumienie ewolucji geologicznej Antarktydy”
Jak podaje portal IFLScience, kompleks obejmuje kilka struktur, które zostały zidentyfikowane wcześniej, w tym baseny Wilkesa i Aurory. W jego skład wchodzi również ogromny basen, w którym znajduje się Wostok – największe znane podlodowcowe jezioro na Ziemi odcięte od świata przez lód od 15 do 30 milionów lat temu.
Nowe odkrycie naukowców dowodzi, że obiekty te nie są odizolowane. Badania pokazują, że stanowią one część megastruktury o „rozmiarach półkontynentalnych”, której skalne palce rozpościerają się wachlarzowato na zewnątrz od centralnego punktu znajdującego się w pobliżu Bieguna Południowego. Według naukowców, patrząc z góry, przypomina ona dłoń, w której trójkątne przestrzenie między palcami tworzą głębokie baseny.
„Te badania pozwoliły nam połączyć struktury, które do tej pory były uważane za odrębne lub niezależne” – powiedział w oświadczeniu Egidio Armadillo, profesor geofizyki stosowanej na Uniwersytecie w Genui i główny autor badania. „Rozpoznanie jednej, wielkoskalowej architektury kontynentalnej znacząco zmienia nasze rozumienie ewolucji geologicznej Antarktydy Wschodniej” – wyjaśnił naukowiec.
Czytaj więcej
Głęboko pod Oceanem Atlantyckim naukowcy eksplorują niezwykłe miejsce, które określają Zaginionym Miastem. Swoją nazwę zawdzięcza ono wyjątkowemu w...
Świat ukryty pod lodem. Odkrycie rodzi kolejne pytania
Tego spektakularnego odkrycia nie da się jednak zobaczyć. Podlodowa struktura nie jest widoczna z powierzchni Ziemi. Jej odnalezienie wymagało połączenia danych z wielu różnych źródeł: pomiarów grawitacyjnych, danych magnetycznych, informacji sejsmicznych, topografii podlodowcowej, obserwacji geologicznych oraz modeli skorupy i litosfery. Tym sposobem można było „prześwietlić” pokrywę lodową.
Odkrycie rodzi pytanie, jak ta olbrzymia struktura powstała. Jej kształt, rozchodzący się promieniście na zewnątrz z centralnego punktu, sugeruje, że być może została utworzona przez rozproszone rozciąganie rotacyjne, podczas którego skorupa kontynentalna stopniowo rozciągała się na zewnątrz względem punktu centralnego.
Naukowcy uważają, że proces mógł zajść w kilku okresach: podczas wielkiego zjawiska erozji około 250-300 milionów lat temu, rozpadu superkontynentu Gondwany mniej więcej 65-200 milionów lat temu lub okresu przemieszczeń uskokowych około 35-55 milionów lat temu.
Odkrycie przynosi także odpowiedzi dotyczące przyszłości. Według ekspertów kształt podłoża skalnego ukrytego pod lodem wpłynie na to, jak lód i woda z topnienia będą przemieszczać się w nadchodzących dekadach. To bardzo istotne wnioski, zwłaszcza biorąc po uwagę ocieplenie klimatu, które przyspiesza topnienie lodowców.
