Domowe pralki wypłukują syntetyczne włókna z ubrań, które zanieczyszczają oceany

Zjawisko to bada zespół prof. Marka Browne'a z National Center for Ecological Analysis and Synthesis w Santa Barbara w Kalifornii. Współpracuje z nim zespół prof. Richarda Thompsona z angielskiego University of Plymouth. Sprawozdanie z ich prac zamieszcza Environmental Science and Technology – pismo American Chemical Society.

Groźna kanalizacja

Próbki wody pobierane były w 18 miejscach przy wybrzeżach wszystkich kontynentów, nie wyłączając Antarktydy, wszystkie okazały się zabrudzone mikroplastikiem. Dodatkowe, szczegółowe badania przeprowadzono w Australii. Okazało się, że praktycznie cały mikroplastik – włókna poliestrowe, akrylowe i poliamidowe – dostaje się do oceanu za pośrednictwem ścieków. To wyjaśnia, dlaczego – mimo że zanieczyszczenia występują wzdłuż całych wybrzeży – ich największa koncentracja znajduje się w pobliżu wielkich miast.

Ponieważ populacja naszej planety szybko rośnie, poziom cywilizacyjny i technologiczny w skali świata podnosi się, z roku na rok powiększa się liczba ludności, domowych pralek i przybywa rodzin, w których bieliznę pierze się codziennie, dlatego nieuniknione, że w dającej się przewidzieć przyszłości ilość mikroplastiku w morzach i oceanach też będzie wzrastać.

Niech żyje bawełna

Naukowcy postulują, aby projektanci odzieży i konstruktorzy pralek szukali nowych technologii i sposobów ograniczania wypłukiwania włókien podczas prania. Są również zdania, że jeden z postulatów powinien być skierowany do ich własnego środowiska – chodzi o opracowanie metod usuwania mikroplastików już w sieci kanalizacyjnej, zanim trafią do mórz i oceanów.

– To zadanie wygląda na skomplikowane, przeraża  skala takiego przedsięwzięcia, powinno obejmować  7 miliardów ludzi. Na szczęście, znam prostszy sposób: odwrót od włókien syntetycznych i powrót do naturalnych, pora wyciągnąć z szafy stare bawełniane koszule, lniane marynarki i wełniane swetry – powiedział prof. Mark Browne.