To, że ktoś angażuje się w działalność sezonową, nie oznacza jeszcze, że wiążące się z nią wydatki również mają sezonowy charakter. Wystarczy wspomnieć o wynajmowanych domkach czy pokojach. To, że udostępniane są wczasowiczom tylko przez część roku, a przez pozostałą stoją puste, nie oznacza, że nie generują w tym czasie żadnych kosztów. Wręcz przeciwnie. Okres, gdy nie są wynajmowane, jest najlepszy na remonty czy konserwację. Poza tym trzeba płacić za prąd, wodę itp.
Czy wydatki te zwiększą koszty prowadzonej działalności? Tak, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła. Spełniają zatem warunki stawiane przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnik ponosi je w celu zachowania źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza. Ponieważ są to koszty pośrednie, potrącane będą – stosownie do art. 22 ust. 5c ustawy o PIT – w dniu ich poniesienia.
Nieco inaczej będzie z amortyzacją środków trwałych wykorzystywanych w sezonowej działalności (czyli tylko przez część roku), np. kosiarki służącej do pielęgnacji trawnika przed domkami letniskowymi.
Organy podatkowe twierdzą, że ze względu na prowadzoną sezonowo działalność podatnik może amortyzować takie środki trwałe, ale tylko w okresie ich wykorzystywania. A to oznacza, że aby ustalić wysokość miesięcznego odpisu, będzie musiał wykonać działania matematyczne. Do wyboru są dwie metody. Albo podzieli roczną kwotę odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie, albo przez 12 miesięcy w roku (ale w tym wypadku jest to mało korzystne, bo znacznie wydłuża okres amortyzacji). Potwierdzają to interpretacje Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 kwietnia 2010 r. (nr ILPB1/415-70/10-4/AGr) oraz w Bydgoszczy z 25 maja 2009 r. (nr ITPB1/415-186/09/WM).
