Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie są potencjalne biologiczne przyczyny rzadkich powikłań po szczepieniach na COVID-19?
- Jakie szczepionki były powiązane z przypadkami VITT oraz jaka była ich skala?
- Dlaczego mutacja genetyczna może prowadzić do powikłań po szczepionkach?
Zaburzenia krzepnięcia po szczepieniach przeciw COVID-19 od początku budziły duże zainteresowanie środowiska medycznego. Choć szczepionki znacząco zmniejszały ryzyko ciężkiego przebiegu choroby u większości populacji, u niektórych osób pojawiły się przypadki zespołu określanego jako immunologiczna małopłytkowość zakrzepowa indukowana szczepionką, czyli VITT. Choć zaburzenie było bardzo rzadkie, niejednokrotnie okazało się śmiertelne. Wyniki najnowszego badania zostały opublikowane w „The New England Journal of Medicine”, a ich omówienie pojawiło się na stronie Nature.
Zespół VITT. Jaka była skala zjawiska i jego konsekwencje?
W Stanach Zjednoczonych zespół VITT rozwinął się u około jednej osoby na 200 tysięcy po przyjęciu szczepionki Johnson & Johnson. W Wielkiej Brytanii, gdzie stosowano szczepionkę AstraZeneca, odnotowano około 3 przypadki na 100 tysięcy zaszczepionych.
Obie szczepionki wykorzystywały zmodyfikowaną wersję adenowirusa (znanego z wywoływania przeziębienia) do przeniesienia genu fragmentu wirusa SARS-CoV-2 do komórek człowieka. Powodowało to uruchomienie odpowiedzi immunologicznej i produkcję przeciwciał przeciw SARS-CoV-2.
Pomimo tego, że preparaty były ogólnie uważane za bezpieczne, pojawienie się niewielkiej liczby przypadków VITT sprawiło, że w niektórych krajach zmieniono zalecenia dotyczące szczepień. Przykładowo, w Wielkiej Brytanii, gdzie szeroko stosowano szczepionkę AstraZeneca, rząd zalecił osobom poniżej 40. roku życia, które miały nieco wyższe ryzyko VITT, wybór innej szczepionki.