Marek Dusza poleca nowe płyty na weekend

Jazz/Pop

Nils Landgren with Janis Siegel;

„Some Other Time”;

ACT/GiGi Distribution, CD, 2016

Szwedzki puzonista Nils Landgren należy do najpopularniejszych w Europie jazzmanów, a jego płyty wydawane przez niemiecką wytwórnię ACT Music stają się bestsellerami. Przyczyny popularności są przynajmniej dwie: Landgren śpiewa w stylu Cheta Bakera, a jego muzyka jest rytmiczna i melodyjna, słowem wpada w ucho. Już na początku kariery zapraszał do współpracy amerykańskich jazzmanów. Na jego albumach zagrali m.in.: saksofonista Maceo Parker (będzie na Bielskiej Zadymce Jazzowej), The Brecker Brothers, perkusista Airto Moreira, trębacz Roy Hargrove, pianista Joe Sample, a także Tomasz Stańko (płyta „Gotland”, 1996) i pianista Esbjörn Svensson.

Teraz puzonista/wokalista sięgnął po tematy swojego ulubionego amerykańskiego kompozytora - Leonarda Bernsteina. Na płycie „Some Other Time” znalazły się utwory pochodzące z jego trzech najważniejszych musicali: „On the Town”, „Wonderful Town” i „West Side Story”. Do niektórych partii wokalnych zaprosił amerykańską wokalistkę Janis Siegel znaną ze słynnego zespołu The Manhattan Transfer. Siegel nagrała najwięcej solowych albumów ze wszystkich członków kwartetu, a po śmierci lidera Tima Hausera pierwsza potwierdziła, że w kwestii śpiewania nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa.

Pomysł na album z muzyką Leonarda Bernsteina podsunął Landgrenowi szef ACT-u Sigi Loch. Według puzonisty muzyka Bernsteina „dociera do dusz muzyków i słuchaczy na całym świecie”, a więc zaprosił międzynarodowe grono muzyków. W studiu w Kolonii stawili się: szwedzki pianista Jan Lundgren oraz niemiecka sekcja rytmiczna: Dieter Ilg – kontrabas i Wolfgang Haffner – perkusja. Dołączyli członkowie orkiestry Bochumer Symphoniker. Znakomite aranżacje napisał utytułowany Amerykanin Vince Mendoza, laureat trzech nagród Grammy. On też poprowadził orkiestrę.

Słowa amerykańskiego kompozytora: „Jazz to radość z grania, więc i rozrywka w najlepszym tego słowa znaczeniu" stały się mottem płyty. Otwiera ją „hejnał” na kilka partii puzonu Landgrena grającego motyw uwertury do „West Side Story”. Ujmująca łagodną melodią piosenka „Some Other Time” z musicalu „On the Town” stała się okazją do romantycznego duetu Siegel i Landgrena podkreślonego subtelną partią smyczków i instrumentów dętych z wybijającycm się na pierwszy plan puzonem lidera.

Swingujący rytm w „Cool” tworzy jazzowy kwartet z Landgrenem śpiewającym i grającym. Janis Siegel wykonuje popisową partię w balladzie „The Story of My Life”. Śpiewa w stylu Barbry Streisand, choć nie ma tak mocnego głosu. Majstersztykiem aranżacji jest temat „Something’s Coming” z „West Side Story”, w którym tempo zmienia się kilkakrotnie, a Siegel i Landgren prowadzą intrygujący dialog, a w finale śpiewają unisono. Album zamyka jedyny temat nie pochodzący z musicalu, instrumentalny „A Simple Song”. Ten album można polecić wszystkim, skutecznie się przy nim odpoczywa.

Jazz/Ambient

Michel Benita & Ethics;

„River Silver”;

ECM/Universal, CD, 2016.

Urodzony w Algierze kontrabasista Michel Benita wystąpił już na dwóch płytach nagranych przez brytyjskiego saksofonistę Andy’ego Shepparda dla ECM Records. Teraz Benita wydał autorski album ze swoim zespołem Ethics, w którym spotkał się muzyczny świat. Na tradycyjnym japońskim instrumencie koto gra Mieko Miyazaki, na trąbce skrzydłówce Szwajcar Matthieu Michel, na gitarze sprzężonej z laptopem Eivind Aarset z Norwegii, a na perkusji Francuz Philippe Garcia. Inspiracją do utworzenia zespołu były koncerty japońskiej wirtuozki koto, którą słyszał kilka razy na koncertach.

- Chciałem sprawdzić, jak jej instrument zabrzmi w zestawieniu z tradycyjnym zespołem jazzowym – zwierza się Michel Benita.
A jednak zaprosił Eivinda Aarseta, gitarzystę, którego można podejrzewać o wszystko, ale nie o tradycyjne podejście do jazzu. Członek zespołów trębacza Nilsa Pettera Molvaera sam tworzy muzykę na granicy nu jazzu i ambientu. Jego gitarowe improwizacje i elektroniczne efekty tworzą intrygujące tło dla muzyki zespołu, która płynie, jak tytułowa rzeka. Brzmienie koto nadaje egzotyczny rys, ale może kojarzyć się też z harfą Alice Coltrane i jej free jazzowymi albumami. Z kolei improwizacje trębacza Matthieu Michela przypominają minimalistyczną muzykę Jona Hassella.

Osłuchany miłośnik muzyki wydawanej przez ECM Records będzie miał wiele skojarzeń, ale odniesie wrażenie muzyki oryginalnej, wciągające w niespieszną dramaturgię improwizacji. Choć muzycy pochodzą z różnych stron świata, to dokonali udanej syntezy wpływów. To nowoczesna world music z ambientowym tłem i jazzowym pulsem.

Klasyka/World Music

Kwintet Tanguillo;

„Piazzolla | Szmerek”

DUX, CD, 2016