Szczegółowe warunki uzyskania kwalifikacji w tym zakresie określa rozporządzenie ministra zdrowia z 26 sierpnia 2009 r. w sprawie przygotowania nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych z udzielania pierwszej pomocy (DzU nr 139, poz. 1132).
Obowiązuje ono wprawdzie od 1 września 2009 r., ale ten miniony rok upłynął na przygotowaniach kadry do uczenia takiego przedmiotu. Dlatego dopiero od tego roku szkolnego nauczyciele, którzy zostali przeszkoleni i uzyskali wymagane zaświadczenie, zaczną uczyć udzielania pierwszej pomocy.
Szkolenie realizowane jest w formie zajęć teoretycznych i praktycznych, które prowadzi lekarz, pielęgniarka lub ratownik medyczny, mający co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe. Natomiast zajęcia w zakresie wsparcia psychicznego poszkodowanych prowadzi doświadczony psycholog.
Zakres wiedzy i umiejętności objętych szkoleniem dotyczy m.in. podstaw anatomii i fizjologii człowieka, zasad postępowania przy zadławieniach, utracie przytomności, zatruciach czy urazach. Jedynie osoba, która odbyła wszystkie zajęcia teoretyczne i praktyczne, może przystąpić do egzaminu końcowego. Składa się on z dwóch części: teoretycznej (test 30 zadań) i praktycznej.
Podstawą do zaliczenia egzaminu teoretycznego jest udzielenie prawidłowych odpowiedzi na co najmniej 90 proc. zadań testowych. Tylko pozytywny wynik z tej części egzaminu gwarantuje dopuszczenie do jego drugiego etapu. A tu osoba zdająca musi wykonać:
- resuscytację krążeniowo-oddechową na fantomie z elektronicznym monitorowaniem i oceną wykonywanych czynności wraz z możliwością wydruku danych oraz
- dwa losowo wybrane zadania egzaminacyjne sprawdzające praktyczne postępowanie w ramach pierwszej pomocy.
Przez zdanie egzaminu uważa się zaliczenie egzaminu teoretycznego i uzyskanie oceny co najmniej dostatecznej za egzamin praktyczny. Osobie, która zdała, podmiot organizujący szkolenie wydaje zaświadczenie. Jest ono ważne tylko przez pięć lat od dnia wydania.
