Podlasie to ziemia w granicach współczesnej nam Rzeczypospolitej Polskiej, która przed 1569 rokiem wchodziła w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dziś najczęściej terytorium to obdarzane jest uogólniającą nazwą Podlasie.
To jagiellońskie pogranicze łączyło i integrowało narody i struktury państwowe tworzące jeden organizm. Utrzymanie się w obszarze Wielkiego Księstwa Litewskiego różnic dialektycznych, różnorodnych wartości kultury duchowej, kultury materialnej, aż po dzień dzisiejszy, świadczy o pokojowej koegzystencji społeczeństw i integracyjnej roli, jaką odgrywała tu zunifikowana Rzeczpospolita złożona z dwu organizmów. Obszaru tego w czasach nowożytnych nie spotkały bratobójcze kataklizmy.
Zresztą Rzeczpospolita zamieszkana przez różne narodowości była fenomenem w skali europejskiej i na dobrą sprawę nie ma innych współczesnych sobie odniesień.
Powstała w XIV – XVIII w. kultura była wspólna i dziś do dziedzictwa tego przyznają się w równym stopniu Polacy, Białorusini i Litwini. Dotyczy to tak zabytków architektury i budownictwa, urbanistyki i planowania krajobrazu, ale również literatury pięknej, tradycji historycznej, kultury muzycznej, kultury materialnej, w tym kulinarnej i obyczajowej.
Harmonia współżycia społecznego przejawiająca się w zgodnym bytowaniu sąsiedzkim, wspólnej kulturze materialnej i duchowej należy do największych zabytków renesansu na obszarze historycznej Rzeczypospolitej. Kuchnia podlaska była wynikiem przenikania tradycji kultur i wyznań.
