Jak informuje TOK FM, były minister sprawiedliwości chce odebrania Kazimierzowi Kutzowi immunitetu, by pozwać go za wypowiedź po śmierci Barbary Blidy.  Senator udzielił wówczas "Newsweekowi" wywiadu, który został zatytułowany "Ziobro z Kaczyńskim zamordowali niewinną kobietę".

Adwokat Zbigniewa Ziobry przygotował dwa pozwy o zniesławienie: jeden cywilny, a drugi - karny z osławionego artykułu 212 kodeksu karnego. W przypadku tego drugiego procesu  Kutzowi groziłoby nawet więzienie.

Batalia o wykreślenie art. 212 kk toczy się od miesięcy. Artykuł budzi wiele kontrowersji i  gorących dyskusji.

Ziobro stwierdził, że nie zajmował się szczegółami pozwów, przygotowanych przez adwokata. -  Fakty są takie, że pan Kazimierz Kutz wypowiadał słowa nieprawdziwe na temat mojej aktywności czy działalności jako Prokuratora Generalnego w związku z samobójstwem pani Barbary Blidy - oświadczył. Uznał też, że miejscem, w którym powinno się rozstrzygnąć prawdziwość twierdzenia Kutza, jest niezawisły sąd

- Jeżeli pan Kutz nie mając żadnych ku temu podstaw formułuje nieprawdziwe zarzuty w stosunku do kogoś, to powinien odpowiadać jak każdy inny obywatel, a nie chować się za przywilejami władzy, czyli za immunitetem - uważa Zbigniew Ziobro.

Wniosek o zrzeczenie się immunitetu przez Kazimierza Kutza wpłynął do Marszałka Senatu 11 stycznia. Senator otrzymał do 1 lutego czas na decyzję, czy zrzeka się immunitetu.

Kazimierz Kutz nie zamierza jednak zrezygnować z przywileju. - Nie będę odstępował od immunitetu, rzecz musi nabrać drogi formalnej. Najpierw musi być przez marszałka Senatu skierowana do komisji etyki - oświadczył.

Art. 212 kk

Art. 212 kk § 1. Kto pomawia inną osobę grupę osób, instytucję, osobę, prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.