Diecezja przekazała, że Nuncjatura Apostolska w Polsce poinformowała już o wizytacji u ordynariusza bielsko-żywieckiego bp. Romana Pindla. Nie podano, kiedy się ona rozpocznie i co będzie jej przedmiotem. Wskazano jedynie, że biskup włocławski Krzysztof Wętkowski, który jest przewodniczącym Rady Prawnej Konferencji Episkopatu Polski, otrzymał od Stolicy Apostolskiej wszystkie upoważnienia potrzebne do jej przeprowadzenia.
Czytaj więcej
Właśnie synodalność może być lekiem na chorobę klerykalizmu, na którą chorują zarówno duchowni, jak i świeccy.
Konflikt w Grojcu eskalował. Biskup musiał opuścić kościół w asyście policji
W ostatnim czasie w Kościele bielsko-żywieckim nabrzmiał konflikt wokół odwołanego przez biskupa proboszcza parafii w podoświęcimskim Grojcu ks. Józefa Zborka.
Sprawa ciągnie się od dwóch lat i wywołuje duże emocje wśród parafian. Kuria zarzuciła duchownemu poważne naruszenie przepisów prawa kanonicznego. Proboszcz odwoływał się do instancji watykańskich, które ostatecznie podzieliły stanowisko biskupa.
Część mieszkańców Grojca nie zaakceptowała jednak decyzji władz diecezji. Ks. Zborek kierował parafią przez ponad 30 lat i miał wśród wielu wiernych bardzo silne poparcie. Parafianie podkreślali jego charyzmę, działalność duszpasterską i rolę w odbudowie wspólnoty.
Do eskalacji konfliktu doszło 4 października, gdy bp Pindel przyjechał do kościoła w Grojcu. Zgromadziły się tam setki osób domagających się pozostawienia proboszcza na stanowisku. Otoczyły świątynię i uniemożliwiały jej opuszczenie m.in. ordynariuszowi. Hierarcha został zaatakowany słownie i fizycznie. Dopiero po północy, w asyście policji, opuścił parafię.
Czytaj więcej
Po oświadczeniu ks. Józefa Zborka, który przedstawił swoją wersję powodów odwołania z parafii w Grojcu, głos zabrała kuria bielsko-żywiecka. Wskaza...
Odwołanie proboszcza w Grojcu. Ustalenia „Rzeczpospolitej”
Jak nieoficjalnie ustaliła „Rzeczpospolita”, powodem odwołania proboszcza w Grojcu były donosy księży z sąsiednich parafii. Mieli w nich zarzucać księdzu Zborkowi, że ten notorycznie odprawiał więcej mszy niż pozwala na to kościelne prawo. Ponadto nikomu nie odmawiał odprawienia mszy w danej intencji, a jeśli nie miał takiej fizycznej możliwości, wówczas przekazywał intencje zaprzyjaźnionym księżom z sąsiednich parafii.
