Wojna z Iranem. Beniamin Netanjahu dostrzegł „złotą okazję”

Po ubiegłorocznej, 12-dniowej wojnie Izraela i USA z Iranem wydawało się, że na horyzoncie pojawił się gwarantujący pokój i korzystny dla Izraela układ sił. Premier Benjamin Netanjahu zapewniał wówczas, że groźba atomowej zagłady państwa żydowskiego została usunięta. W dodatku sojusznicy Iranu z tzw. osi oporu zostali mocno osłabieni, zwłaszcza libański Hezbollah, w Syrii nastąpiła korzystna dla Izraela zmiana reżimu, a Hamas w Strefie Gazy został pokonany, chociaż nie złożył jeszcze broni. Jednak w ostatnich dniach lutego Netanjahu rozpoczął nową wojnę w przekonaniu, że – jak to ujął jeden z jego doradców – pojawiła się „złota okazja” na doprowadzenie do końca całej „misji”.

Irańskie ataki na cele na Bliskim Wschodzie (stan z 16 marca)

Foto: PAP

– Zlikwidujemy egzystencjalne zagrożenie, jakie stwarza terrorystyczny reżim w Iranie – zapewniał 28 lutego, w chwili gdy izraelskie samoloty atakowały już cele w Iranie. Zwycięstwo w tej wojnie miało być swego rodzaju końcem historii w postaci ostatecznego wyeliminowania zagrożenia militarnego ze strony reżimu ajatollahów. Czyli jedynego nieprzejednanego państwa na Bliskim Wschodzie, z którym porozumienie było niemożliwe, tak jak to miało miejsce z Egiptem czy Jordanią w dawnych czasach, a niedawno w formie tzw. Porozumień Abrahamowych z udziałem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Bahrajnu, Sudanu i Maroka. Wojna jeszcze trwa, lecz premier przekonuje, że zmieniła wszystko na Bliskim Wschodzie. Na korzyść Izraela.

Czy wojna z Iranem w długiej perspektywie zaszkodzi relacjom Izraela z USA?

– Netanjahu uczynił ze sprawy Iranu zasadniczy element swej strategii od dekad, przekonując o konieczności podjęcia militarnej akcji przeciwko zagrożeniom ze strony tego kraju – mówi „Rzeczpospolitej” Beth Oppenheim z European Council on Foreign Relations (ECFR). Ze swej perspektywy odniósł więc niezaprzeczalny sukces w postaci wspólnych z USA działań militarnych przeciwko Iranowi. Jak przypomina Beth Oppenheim, udało mu się także wykoleić ostatnią próbę zawarcia porozumienia pomiędzy Iranem a USA w wyniku rozmów tuż przed rozpoczęciem bombardowań. Nie wszystko idzie w tej wojnie do końca po myśli premiera Netanjahu, zwłaszcza jeśli chodzi o ewentualną zmianę irańskiego reżimu, co miało gwarantować, iż Iran stanie się innym państwem, z którym będzie można jakoś ułożyć relacje.

– W gruncie rzeczy nie wiadomo, w jakim stopniu udało się zlikwidować zagrożenie atomowe ze strony Iranu, gdyż nadal nie wiadomo, co stało się z 450 kg wzbogaconego uranu, z którego w stosunkowo niedługim czasie można skonstruować ładunki nuklearne – mówi „Rzeczpospolitej” Avi Scharf z krytycznego wobec premiera dziennika „Haaretz”.

Czytaj więcej

IT

Iran zapowiada zabicie izraelskiego premiera Netanjahu. „Jeśli wciąż żyje”

Iran w niedzielę zapowiedział zabicie premiera Benjamin Netanyahu i przekonuje, że jego uderzenia „wymierzone są wyłącznie w amerykańskie bazy i in...

Nie jest też jasne, do jakiego stopnia zostały zniszczone zapasy irańskich rakiet oraz zdolności konstruowania nowych. Jego zdaniem, w sytuacji gdy nowym władzom Iranu uda się przetrwać, ich jedynym celem będzie dążenie do broni nuklearnej, gdyż jedynie tego rodzaju parasol może zapewnić Irańskiej Republice Islamskiej dalszą egzystencję. W sumie za jakiś czas Izrael czeka więc kolejna wyczerpująca wojna. Tak może być bez końca.

–  Można odnieść wrażenie, że Izrael żyje iluzją, że w sytuacji taktycznej i militarnej przewagi osłabił wszystkich swych wrogów na tyle, że ma zagwarantowane bezpieczeństwo –  tłumaczy Beth Oppenheim. Wskazuje jednak na ryzyko dla relacji USA–Izrael, pomimo obecnej bliskiej współpracy między Trumpem a Netanjahu, w czasie gdy rośnie dwupartyjna frustracja w USA z powodu bezwarunkowego wsparcia dla Izraela, a głosy sprzeciwu stają się coraz głośniejsze w ruchu MAGA. –  Ta wojna ma potencjał, aby zwiększyć napięcia między USA a Izraelem w dłuższej perspektywie –  zauważa analityczka (ECFR).

Izrael prowadzi wojnę nie tylko z Iranem. Hezbollah w Libanie traci kły

Równocześnie Izrael prowadzi drugą wojnę z libańskim Hezbollahem. Nie jest on egzystencjalnym zagrożeniem dla państwa żydowskiego i wiele wskazuje na to, że nadzieje Izraela na trwałą likwidację zagrożenia ze strony wiernego irańskiemu reżimowi Hezbollahu są uzasadnione. Osłabiona w wyniku izraelskich nalotów zbrojna organizacja libańskich szyitów ma tym razem silniejszego niż do tej pory wroga w postaci libańskich władz, których siły zbrojne przystąpiły do rozbrajania bojowników Hezbollahu jako organizacji walczącej z Izraelem i tym samym zagrażającej suwerenności państwa libańskiego. Idzie to niemrawo, jednak w chwili zakończenia wojny Izrael zdecyduje się zapewne na inwazję lądową na południu Libanu. Tutaj Netanjahu będzie mógł prawdopodobnie zanotować pewien sukces.