Jerzy Surdykowski: A jeśli już niepostrzeżenie tracimy niepodległość, zajęci innymi sprawami?

Wszystko wróci do zwykłości szybciej, niż nam się wydaje. Jeden więc zapali znicz pod którymś z pomników Piłsudskiego, drugi wciąż potrzebuje trochę popyskować, więc pójdzie na Marsz Niepodległości, stamtąd skręci w Aleję Szucha, by wzmocnić rzednącą załogę stoiska Klubów Gazety Polskiej, a przy okazji porechocze z nowej wersji kalamburu „o rosole z kur wielu”, który zademonstrują mu klauni z Telewizji Republika. Trzeci zaś – i to najczęstsze – nigdzie nie pójdzie, zostanie na kanapie, ale nie ze względu na przestrach, lecz dlatego, że jak zwykle czeka go dobry obiadek, piwko i ważny mecz. Czyżby ta straszna zbieżność niczego nas nie nauczyła, czyżby daremna krew w Krakowie była jak przysłowiowa woda na psiej sierści?