Bogusław Chrabota: Czy Paulina Hennig-Kloska winna pójść na kolanach do Canossy?

Czy Paulina Hennig-Kloska powinna wybrać się do Canossy? Gdyby jej grzech był rzeczywiście tak wielki, jak uważa się w Polsce 2050, to może i powinna. Ale grzechu nie ma. Jest polityka. I to ona rozstrzyga o wyborach, postawach i ostatecznie losach uczestników tej wielkiej gry.

Trudno mieć wątpliwości, że zaproszenie pani minister Pauliny Hennig-Kloski na spotkanie z sejmowym klubem Polski 2050, to nic innego jak polityczny rewanż za jej bunt i secesję. Sprawy merytoryczne, choć ważne, są tu drugorzędne. Wątpliwości wobec jej działań w Ministerstwie Klimatu i Środowiska można było wyrazić w inny sposób, pytania zadać podczas obrad komisji sejmowych. Wezwanie przed trybunał złożony z jej byłych koleżanek i kolegów z partii Szymona Hołowni było planowane jako polityczna zemsta, rodzaj upokorzenia, figura znana z historii jako „pójście do Canossy”.