Program postawienia ponad 100 ławek z logiem „Niepodległa” w różnych miejscach kraju kosztował 4 miliony złotych. A wywołał emocje, których wartość reklamowa jest znacznie większa niż ta suma. To już pierwszy sukces.

W dodatku ławeczka jest ładna, przypomina taki większy power-bank, czyli pudełeczko do ładowania smartfona. A że nowoczesne telefony często się wyładowują, ławeczka budzić będzie dużo pozytywnych emocji.

Zamontowane na niej krzesełko zaś przywodzi na myśl podróż tramwajem lub autobusem i to z pewnością jest metafora podróży, jaką Polska przebyła przez te ostatnie lata. Nie rozumiem, dlaczego zamiast próby zrozumienia symboliki ławeczki, w sieci mamy seans nienawiści, prawdziwy oburzing.

No ale przecież łatwiej się oburzać, niż poszukać w decyzji ministra Mariusza Błaszczaka głębszego sensu. No, ale cóż, taką mamy rzeczywistość.

A przecież ławeczka ma wiele innych zalet. Wiemy bowiem dobrze, że zakupu uzbrojenia dla armii idą jak po grudzie. 4 mln złotych wydane na ławeczki rozliczymy jako wydatki na obronność i pochwali nas Donald Trump, że polskie ministerstwo obrony wydaje więcej niż inni członkowie NATO.

Ławeczki mają też głęboką sferę symboliczną: mogą stać się świetną metaforą rządów PiS. To połączenie patriotycznego wzmożenia, rocznicowego nabzdyczenia ze zwykłą tandetą, brakiem kompetencji i dobrego gustu i wydawania milionów z państwowej kasy zupełnie bez sensu przecież idealnie pasuje do dobrej zmiany. I jest świetnym podsumowaniem ostatnich trzech lat.

Dlatego nie dołączę się do hejtu, lecz napiszę do Mariusza Błaszczaka szczere: dziękuję, panie ministrze, za ławeczki niepodległości!